Chapter Title : സൽമ മാമി 2 [SAINU]

മാമി - ഇച്ചിരി പുളിക്കും.

ഞാൻ - അതിലും ഒരു ടേസ്റ്റുണ്ട്.

മാമി - അറിയാൻ അത്രയ്ക്ക് കൊതിയുണ്ടോ.

ഞാൻ - കൊതിക്കാൻ അല്ലേ കഴിയു.

മാമി - അല്ലേടാ നിന്നെ കൊണ്ട് ഇപ്പൊ കഴിപ്പിക്കാം.

അവന്റെ ഒരു കൊതിയെ.

അടങ്ങി ഒതുങ്ങി കഴിഞ്ഞോണം.

കേട്ടോടാ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് മാമി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

ആഞ്ഞു പ്രയത്നിച്ചാൽ ചിലപ്പോ മാമി കഴിപ്പിക്കും എന്നൊരു തോന്നൽ എനിക്ക് വരാതിരുന്നില്ല.

മനസ്സിൽ ഭയവും ഉണ്ട് സ്വന്തം മാമന്റെ മാലാഖയാണ്. എങ്ങാനും മാമനറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ടു കാര്യമില്ല.

അങ്ങിനെയൊക്കെയുള്ള ചിന്തയിലൂടെ മനസ്സ് സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഓരോ നിമിഷവും ഭയവും കാമവും മനസ്സിനെ വല്ലാതെ സ്വാധീനിച്ച പോലെ.

സമീയെ കാണാനായി ചെറുക്കന്റെ വീട്ടുകാർ വന്നു.

പോയപ്പോയെക്കും ഉച്ചയോടടുത്തു..

അവരുടെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ കുഴപ്പമൊന്നും തോന്നിയില്ല.

അവര് പോയി കഴിഞ്ഞതും ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് അവരെ ഓരോരുത്തരെയും പറ്റി വിശകലനം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് എന്റെ കണ്ണുകൾ മാമിയെ തേടികൊണ്ടിരുന്നു.

മാമി ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഇരുന്നു ഓരോന്ന് പറയുമ്പോയെല്ലാം അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ മമ്മിയിലേക്ക് ചൂഴ്ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.

മാമി ഇടക്കൊന്നു എന്നെ നോക്കും .

എന്റെ നോട്ടം മാമിയിലേക്കാണ്

എന്ന് കാണുമ്പോൾ ഇളം ചിരിയോടെ മുഖം തിരിക്കും.

ചർച്ച അവസാനിച്ചതും മാമി എഴുനേറ്റു ഉമ്മയോട് താത്ത ഞാനും മക്കളും പോകട്ടെ എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു.

ഉമ്മയുടെ മറുപടി.

സൽമു ഇനി ഏതായാലും വൈകീട്ട് പോയാൽ പോരെ.

ഫൈസൽ ഇവിടെ ഇല്ലേ അവൻ കൊണ്ട് വിട്ടു തരും.

പിന്നെ മാമി ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല.

ഉച്ചകഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും കഴിച്ച ഫുഡിന്റെ മയക്കമായിരുന്നു.

ഞാനും റൂമിൽ കയറി കിടന്നു.

ഉറക്കം വരാതെ ഞാൻ മൊബൈൽ എടുത്തു വെറുതെ ഓരോന്ന് നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ് മാമിയുടെ നമ്പർ ഓർമ വന്നത്.

എന്തായാലും വേണ്ടിയില്ല ഒരു മെസ്സേജ് വിട്ടേക്കാം എന്ന് കരുതി.

വെറുതെ മാമിയുടെ വാട്സാപ്പ് നമ്പറിൽ ഒരു ഹായ് വിട്ടു.

ഒരു അരമണിക്കൂർ ആയി ക്കാണും വാട്സ്ആപ് ൽ തിരികെ ഒരു ഹായ് മെസ്സേജ്. ഓപ്പൺ ചെയ്തപ്പോൾ റഫീഖ് മാമൻ ചിരിച്ചോണ്ട് നിൽക്കുന്ന ഇമേജ്.

ഞാൻ വേഗം തന്നെ തിരിച്ചൊരു ഹി അയച്ചു.

ആരാണെന്നു അറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ അറിയാത്ത പോലെ

ഞാൻ - ഹായ് ആരാ മനസ്സിലായില്ല.

മാമി - ഫോട്ടോ കണ്ടിട്ടും മനസ്സിലായില്ലേ.

ഞാൻ - ഹോ ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

നോക്കട്ടെ