Chapter Title : സമ്മർ പാലസ് 1 [Ismail]

അവർ സ്വയം വിശ്വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും അവരവരുടെ മുറികളിലേക്ക് പിരിഞ്ഞു. അച്ഛനും അമ്മയും ഒരുമിച്ചുള്ള മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. വലിയ മുറിയിൽ പഴയൊരു കട്ടിലും മേശയും കസേരയുമല്ലാതെ മറ്റു യാതൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഇരുട്ട് മാത്രമായിരുന്നു കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. മുറിക്കകത്ത് ഒരു പ്രത്യേക തണുപ്പ് തങ്ങി നിന്നു.

വാതിൽ അടച്ചപ്പോൾ പുറംലോകവുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ലാതായതായി അവർക്ക് തോന്നി. അച്ഛൻ ഷർട്ട് ഊരി കട്ടിലിലേക്ക് വെച്ചു. അമ്മ സാരിയുടെ മുന്താണി മാറ്റി കഴുത്തിലെ മാല ഊരി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. അവരുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഇടഞ്ഞു, നേരത്തെ കാറിൽ വെച്ചുണ്ടായ അതേ തീവ്രതയോടെ. കൊട്ടാരത്തിലെ ദുരൂഹത നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം പോലും അവരുടെയിടയിലെ ആകർഷണീയതയെ കെടുത്തുന്നില്ലെന്ന് തോന്നി.

"എന്ത് തണുപ്പ്!" അമ്മ തൻ്റെ കൈകളാൽ സ്വയം പുണർന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവരെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "ഈ തണുപ്പാണ് നല്ലത്... അപ്പോൾ ചേർന്നിരിക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക സുഖമായിരിക്കും." അമ്മ അച്ഛൻ്റെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി ആ ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തു. "ഈ സ്ഥലം ഒരുമാതിരി... എന്തോ പോലെ..." "അതൊക്കെ നിൻ്റെ തോന്നലാണ്.

എത്ര വർഷമായി നമ്മൾ ഇങ്ങനെ ഒ अकेलेയായിട്ട്? ഈ അവസരം കളയരുത്," അച്ഛൻ്റെ കൈകൾ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഓടിനടന്നു. അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. "ആരാ കളയുന്നേ? എനിക്കും വേണം എൻ്റെ മനുഷ്യനെ." അച്ഛൻ അമ്മയുടെ മുഖം കൈകളിലെടുത്ത് ആ കവിളിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. അത് പതിയെ അവരുടെ കഴുത്തിലേക്കും അവിടെ നിന്ന് ചുണ്ടുകളിലേക്കും നീണ്ടു.

അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം കോർത്തപ്പോൾ ആ