Chapter Title : സംരക്ഷകർ [രാജപ്പൻ]

പ്രിൻസിപ്പൽ വിളിച്ചത് അനുസരിച്ചു പോലീസും എത്തി. അവർ നോക്കുമ്പോൾ പോലീസിനെ പോലും വിറപ്പിച്ച ചെകുത്താന്മാർ അടികൊണ്ടു ചതഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. പിള്ളേർ നിർത്തിയേടത്തു നിന്ന് പോലീസ് തുടങ്ങി. അതോടെ ചെകുത്താന്മാരുടെ കാലം തീർന്നു. സകലത്തിൻറേം എല്ലു അന്ന് വെള്ളമായി. ഇപ്പോൾ പൂജപ്പുര സെന്റര് ജയിലിലുണ്ട്. എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാൻ പോലും അവതില്ലാതെ.

ജോണിയും അജയനും നിർത്തി. അടികൊണ്ടു കിടക്കന്നുവരെ അനിതയും ട്രീസയും പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. പരസ്‍പരം കുണ്ണപിടിച്ചു ആസ്വദിക്കുമ്പോളാണ് ജോണീടെ മനസിലേക്ക് മമ്മയുടെ മുഖം ഓടിയെത്തിയത്. എടാ വേഗം പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു ജോണി ചാടി എഴുന്നേറ്റ് അമ്മമാർ ഇരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഓടി. ഇവന് വട്ടാ എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് രസച്ചരട് മുറിഞ്ഞ ദേഷ്യത്തിൽ അജയൻ പിന്നാലെ നടന്നു. ജോണി അങ്ങനെയാണ് ഇടക്ക് മമ്മീടെ മുഖം പൊള്ളുന്ന പോലെ ഒരമ്മയിൽ വരും, പിന്നെ മമ്മിയെ കാണാതെ അവനു സമാധാനമില്ല. കളി ഇടക്ക് നിർത്തിവച്ചു, സിനിമ കാണൽ ഇടക്ക് നിർത്തിവച്ചു, എന്തിനു എക്സാം പോലും പകുതിയിൽ നിർത്തി അവൻ അങ്ങനെ മമ്മിയെ കാണാൻ ഓടിയിട്ടുണ്ട്. അപ്പോഴെല്ലാം ട്രീസ എന്തേലും പ്രശ്നത്തിൽ പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും. എക്സാം നിർത്തി ഓടിയ അന്ന് ട്രീസ ബാത്‌റൂമിൽ തല കറങ്ങി വീണു കിടക്കുവായിരുന്നു. ആ അമ്മനേം മകനേം അജ്ഞാതമായ ഒരു ശക്തി പരസ്‍പരം ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്നു. ട്രീസക്ക് അവനെ ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ എല്ലാം അവൾ വിളിക്കാതെ അവൻ അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. ഏതു അറിയാവുന്നത്കൊണ്ട് അജയൻ ഒന്നും പറയാതെ അവന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു.
ട്രീസയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയ ജോണി കാണുന്നത് മമ്മിയുടെ നേരെ ചീറിക്കൊണ്ട് വരുന്ന ഒരുവനെയാണ്. അവൻ നിലത്തേക്ക് അമർന്നു ചരിഞ്ഞു ചാടി ഉയർന്നു. ഫ്ലയിങ് സൈഡ് കിക്ക്. അത് നെഞ്ചിൽ പതിച്ചാണ് ട്രീസയുടെ നേരെ ആദ്യം വന്നവൻ തെറിച്ചു പോയത്.
നിലത്തു കിടക്കുന്ന അക്രമികളെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി കൊണ്ട് ട്രീസ ജോണിയെ പൂണ്ടടക്കം കെട്ടിപിടിച്ചു. അജയനും അനിതയും അത് നോക്കി നിന്ന്. നമ്മുക്ക് പോകാം അനിത പറഞ്ഞു. അവർ നടന്നു നീങ്ങി. നിലത്തു കിടക്കുന്ന അവരെ നോക്കി അനിത തന്റെ നാട് വിരൽ ഉയർത്തികാണിച്ചു. അവർ ആകെ നാണംകെട്ടു. ഒപ്പം അവരുടെ നെഞ്ചിൽ പകയുടെ ഒരു കനൽ എറിയാൻ തുടങ്ങി.
അല്ല മോനെ ഇതെങ്ങനെയാ ഇവൾക്ക് പ്രശനം വന്നാൽ നീ അവിടെ എത്തുന്നത്, അനിത അത്ഭുതോടെ ചോദിച്ചു, അജയൻ പറഞ്ഞും ട്രീസ പറഞ്ഞും ഏതു അനിത കേട്ടിട്ടുങ്കിലും നേരിട്ട് കാണുന്നത് ആദ്യമായിരുന്നു.
എനിക്കറിയില്ല അനി... ഞാൻ