Chapter Title : സനയും പാൽകാരനും [Love]

നല്ലത് തന്നെ

സന മാക്സി പയ്യെ കാലിനു മേലേക്ക് ഉയർത്തി കൊണ്ട് കാണിച്ചു തുടങ്ങി വരെ എത്തിയപ്പോൾ

ബഷീർ : എന്താപ്പോ നിനക്ക്

സന : ഇങ്ങൾ ഒന്ന് കണ്ടു നോക്ക്

ബഷീർ : ഞൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതല്ലേ

സന : എന്നാലും

ബഷീർ : നീ ഒന്ന് പോ പെണ്ണെ കൊഞ്ചതെ

സന : ഓ

ബഷീർ: ന്നാ ഞൻ വെക്കുവാ

സന : ഇക്ക വെക്കല്ലേ

ബഷീർ : കുറച്ചു നേരം കൂടി

സന : പോ പെണ്ണെ ഇവിടെ വേറെയും ആളുകൾ ഇണ്ട് നാളെ വിളികാം കാലത്തെ എണീക്കേണ്ടതാ

സന : ഉം

ബഷീർ കാൾ കട്ട് ആക്കി പോയി

സനക്കു വല്ലാത്ത ദേഷ്യവും പിരിമുറുകവും തോന്നി. എന്നാലും അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടന്നു.

കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു പോയി സനക്ക് ആരോട് പറയൻ ഉള്ളിലെ നീറ്റൽ കടിച്ചു പിടിച്ചു അവൾ കിടന്നു.

പിറ്റേന്ന് കാലത്തെ നേരത്തെ എണീറ്റു അവൾ ബാത്‌റൂമിൽ കേറി കുളിച്ചു പ്രാർത്ഥനയും കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു നേരം കിടന്നപ്പോഴാണ് തലേ ദിവസം രമേശാന്റെ കാര്യം അവൾക്കു ഓർമ വന്നത് .

അവൾ മനസ്സിൽ ഒന്ന് അതെ പറ്റി ഓർത്തു ചിരിച്ചു. ഇന്നും അങ്ങനെ ഒന്ന് മുന്നിൽ ചെന്നലോ എന്ന് മനസ് തുടിച്ചു പക്ഷെ നാണം ആവും അയാൾ എന്തേലും പറയോ ശേ അന്നത്തെ തന്നെ ഓർക്കുമ്പോ എന്തോ പോലെ എന്നൊക്കെ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.

പക്ഷെ ഇന്നലെ ഇക്ക യുടെ കാര്യം സംസാരം ഓർത്തപ്പോൾ thante അവസ്ഥ എത്ര നാൾ ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് തനിക്കു