Chapter Title : സനയും പാൽകാരനും [Love]

: പക്ഷെ മൂലക്ക് അധികം പിടിച്ചിട്ടില്ല അതാ

സന : ഉം പാൽ കറന്നിട്ടില്ല കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് കൊടുത്താ അതുകൊണ്ടാവും

രമേശൻ : നല്ലോണം പിടിച്ചു ഞെക്കി പീച്ചി കറന്നാൽ പാൽ കുറെ കിട്ടും

സന : ചേട്ടൻ ഒന്ന് ശ്രെമിച്ചു നോക്ക്

രമേശൻ : പശു അങ്ങനെ നിന്ന് തന്നാൽ മതിയായിരുന്നു.

സന : ചേട്ടൻ കറന്നാൽ ഏതു പശുവ നിന്ന് തരാതെ 😁

രമേശൻ : ഒന്നുടെ ശ്രെമിച്ചാൽ അടുത്ത പേറു എടുക്കാം

സന : ഇനി വയ്യ ഏട്ടാ മടുത്തു ആർക്കു വേണ്ടിയാ

രമേശൻ : പക്ഷെ അകിട് കണ്ടിട്ട് അടുത്തതിനുള്ള കൊതിയുള്ളപോലെയാ

സന : കൊതി യില്ലാതാ ആരാ ഉള്ളെ നോക്കാൻ ആരേലും വേണ്ടേ ഇതിപ്പോ ഞൻ ഒറ്റക്കല്ലേ

രമേശൻ : നിന്റെ കെട്യോനോ

സന : ഇക്കാക്ക് എന്നെ നോക്കാൻ സമയം ഇല്ല പിന്നല്ലേ പശുനെ.

രമേശൻ : നീ ഇങ്ങു വാ ഞൻ കറക്കാൻ പഠിപ്പിക്കാ

സന : അത് വേണോ

രമേശൻ : പിന്നെ വേണ്ടേ നീ ഇരിക്ക്

അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു അയാൾ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു പശുവിന്റെ അകിട് കഴുകി മൂലക്ക് കൈ പിടിപ്പിച്ചു മെല്ലെ കറക്കാൻ തുടങ്ങി.

സന : ഇത്രേ ഉള്ളൂ

രമേശൻ : നന്നായി ഞെക്കി പീച്ചിയാൽ പാൽ വരും വേണോ

സന : അതിനു വേദനിക്കില്ലേ ചവിട്ടോ

രമേശൻ : നീ ഒന്ന് മനസ് വെച്ചാൽ വേദനിപ്പിക്കാതെ ഞൻ കറന്നോള

സന : ഉം

അകിടിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളെടെ