Chapter Title : സഞ്ചാരപദം 3 [ദേവജിത്ത്]

അതിൽ നൂല് പോലെ കിടക്കുന്ന വെള്ളിമാല. ചെറിയ ജിമിക്കി സമാനമായ കമ്മൽ തൂങ്ങി കിടക്കുന്നു. അവരുടെ വട്ടമുഖം കാണാൻ തന്നെ വല്ലാത്ത സൗന്ദര്യം. സാമാന്യം വിടർന്ന പിന്നഴക്. അവർ ധരിച്ചിരുന്ന നീല ചുരിദാർ അവരെ വല്ലാതെ ആകർഷിപ്പിക്കുന്നത് തന്നെ. ചൈത്ര മുന്നേ കണ്ടു പരിചയിച്ചതാണ് ഇതെങ്കിലും അന്തർജനത്തിനു വളരെ പുതുമ നൽകി ഈ ദൃശ്യം . ഇതിനിടയിൽ അവർ പുറത്തേക്ക് എടുത്ത മാസ്‌ക് മുഖത്തേക്ക് അണിഞ്ഞിരുന്നു. കടുംചുവപ്പ് നിറമുള്ള ആവരണം. അത് കണ്ണുകളെ പൂർണ്ണമായും മറച്ചിരുന്നു. ഒറ്റനോട്ടം കൊണ്ട്‌ തന്നെ അല്ല ചൂഴ്ന്നു നോക്കിയാൽ പോലും മുഖത്തിന്റെ ഉടമയെ മനസിലാക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടും.

അവർ ബാഗ് താഴേക്ക് മാറ്റിയിട്ടു കാലിനാൽ തള്ളി നീക്കി. ചൈത്രക്ക് നേരെ നോക്കി അവർ കൈ ഉയർത്തി ഒക്കെ എന്നറിയിച്ചു. " മാഡം, അവൾക്ക് മുറിവൊന്നും ഉണ്ടാക്കരുത് .. എനിക്ക് പേടിയുണ്ട് " . കട്ടിലിലേക്ക് കമിഴാൻ ശ്രമിച്ച മുംതാസിനെ തടഞ്ഞു കൊണ്ട് അന്തർജനത്തിന്റെ ശബ്ദമെത്തി . അവർ ഒരു കൈ കൊണ്ട് കട്ടിലിൽ കുത്തി നിന്ന ശേഷം അവർക്ക് നേരെ നോക്കി .. " എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്കറിയാം, നിങ്ങൾ മിണ്ടാതിരി മൈരേ അവിടെ " മുംതാസ് അലറി. അന്തർജ്ജനം വിറങ്ങലിച്ചു കസേരയിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നു. മുംതാസ് പതിയെ കാർത്തികയ്ക്ക് സമീപം വന്നു കിടന്നു .. ബോധമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ തനിക്ക് ചുറ്റും നടക്കുന്ന യാതൊന്നും അറിയാതെ കാർത്തിക നിർജ്ജീവമായി കിടക്കുകയാണ്. മുംതാസ് പതിയെ ആ മുടിയിഴകൾ തഴുകി ..എന്നിട്ടാ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പിണച്ച് ആഞ്ഞു വലിച്ചു.. കാർത്തികയുടെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി. അവളുടെ