Chapter Title : സന്ധ്യ [Master]

ഞാന്‍ സൈക്കിളില്‍ ഇരുന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

അവന്‍ അവിടെ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്നായിരുന്നു എന്റെ നോട്ടം. അവന്‍ പോയിക്കാണും എന്നായിരുന്നു മനസ്സിലെ ധാരണ എങ്കിലും വെറുതെ ഞാന്‍ ആ തിരക്കിലേക്ക് നോക്കി അവനെ തിരഞ്ഞു. അങ്ങനെ കുറെ തിരഞ്ഞപ്പോള്‍, അപ്രതീക്ഷിതമായി അവന്റെ ബൈക്ക് ഞാന്‍ കണ്ടു. അല്‍പ്പം മാറി ഒരു മൊബൈല്‍ കടയുടെ മുമ്പില്‍ മറ്റാരോടോ സംസാരിച്ച് നില്‍ക്കുകയാണ് അവന്‍. എന്റെ മനസ്സ് ശക്തമായി തുടിച്ചു. അവനാരാണ് എന്നറിയണമെന്ന ആഗ്രഹം എന്നില്‍ ശക്തമായി. ഞാന്‍ സൈക്കിള്‍ തിരിച്ചുവിട്ടു. തന്ത്രപൂര്‍വ്വം അവന്മാര്‍ നിന്നിരുന്നതിന്റെ അടുത്തെത്തി ഞാന്‍ മൊബൈല്‍ എടുത്ത് സംസാരിക്കുന്നതായി നടിച്ചു. ലേശം തിരക്കുള്ള ഇടമായതിനാല്‍ അവന്മാര്‍ എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പക്ഷെ എനിക്ക് അവന്മാരുടെ സംസാരം നന്നായി കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു.

“അവളുടെ പേരെന്താന്നാ പറഞ്ഞെ” അവന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ ചോദിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു.

“സന്ധ്യ”

“ഹോ, ഊക്കന്‍ പേര്. ആ പേര് കേട്ടാല്‍ത്തന്നെ അണ്ടി പൊങ്ങും. അവള്‍ടെ വീട് എവിടാടാ”

“..വീട് എവിടാണെന്ന് അറിയില്ലടാ. ഞാനത് ചോദിച്ചില്ല”

“ഛെ, ഇത്രനേരം സംസാരിച്ചിട്ടും നീ അതെന്താ ചോദിക്കാഞ്ഞത്”

“രണ്ടാമത്തെ തവണയല്ലേ കാണുന്നത്. അങ്ങനെ ചാടിക്കയറി ചോദിച്ചാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് സംശയം തോന്നിയാലോ. പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് നമ്മള്‍ നല്ല ഡീസന്റ് ആണെന്ന് തോന്നിയാലേ ഊക്കാന്‍ തരൂ”

രണ്ടുപേരും അതുപറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ രക്തം തിളച്ചു. എന്റെ ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയെപ്പറ്റിയാണ് നായിന്റെ മോന്മാര്‍ അവരാധിച്ച വര്‍ത്തമാനം പറയുന്നത്.

“എന്നാലും കിട്ടുമോടാ അവളെ?”

“കിട്ടാതെ എവിടെ പോകാന്‍? അവളല്ല അവളുടെ അമ്മേ വരെ കിട്ടും. അടുത്ത തവണ ഞാനവളുടെ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ വാങ്ങും. എല്ലാ മാസോം നാലാം തീയതിയോ അഞ്ചാം തീയതിയോ ആണ് ബാങ്കില്‍ വരുന്നതെന്ന് ഞാന്‍ ചോദിക്കാതെതന്നെ അവള്‍ പറഞ്ഞത് എന്തിനാനെന്നാ നിന്റെ വിചാരം?”

എനിക്കത് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ചേച്ചി ഇവനോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ?

“നിന്നെ ഇനീം കാണാന്‍. ഹോ നിന്റെ ഒടുക്കത്തെ ഭാഗ്യം. എന്നാലും എങ്ങനാടാ അളിയാ നീ അവളുമായി പരിചയപ്പെട്ടത്?”

എന്റെ മനസ്സ് ജാഗരൂകമായി. എനിക്കും അറിയേണ്ടിയിരുന്നത് അതുതന്നെ ആയിരുന്നു.

“ഭാഗ്യം പല രൂപത്തിലാടാ അളിയാ വരുന്നത്. നാലഞ്ച് ദിവസം മുമ്പ് അവള്‍ ജാബീറിന്റെ കഫെയില്‍ വന്നിരുന്നു;