Chapter Title : സന്ധ്യ [Master]

അമ്മയുടെ ശബ്ദം പിടിച്ചുനിര്‍ത്തി.

“ഞാനത് തിന്നമ്മേ. രാത്രീല്‍ വിശന്നു..” ചേച്ചി ചിരിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു.

“വയറു നിറച്ച് ഉണ്ണാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ നീ കേള്‍ക്കിക്കല്ലോ”

“നിറച്ച് ഉണ്ടതാ. പിന്നേം വിശന്നപ്പോ അതാ കൈയീ കിട്ടിയത്”

ഞാന്‍ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് കോളജില്‍ നിന്നുമുള്ള വഴിക്ക് കണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ വീണ്ടുമെത്തി. ചേച്ചി ഞാന്‍ കരുതിയപോലെ ഉള്ള ആളല്ല എന്നെനിക്ക് തോന്നാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. സ്കൂട്ടറില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ട ചേച്ചിയുടെ ആ ചന്തിവിരിവും, വെണ്ണ വയര്‍മടക്കുകളും, കളിച്ചു ചിരിച്ചുള്ള സംസാരവും എന്റെ മനസ്സിനെ മഥിച്ചു. ആ കാടന്‍ ചേച്ചിയെ വളച്ച് കളിക്കുമോ? പെട്ടെന്ന് ഞാനൊന്നു നിന്നു. ചേച്ചിയുടെ മുറിവാതില്‍ കടക്കുന്ന സമയത്താണ് ഞാനത് കണ്ടത്. സംശയനിവാരണത്തിനായി വീണ്ടും ഞാന്‍ മുറിയിലേക്ക് നോക്കി. ചേച്ചിയുടെ തലയണയുടെ അടിയില്‍ കാരറ്റ് പോലെ എന്തോ ഒന്ന്. എന്റെ ദേഹം പെരുത്തു. ചേച്ചി തിന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ കാരറ്റ് ആണോ അത്? ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തു; അടുക്കളയില്‍നിന്നും തേങ്ങ ചിരകുന്ന ശബ്ദം വരുന്നുണ്ട്. ഞാന്‍ വേഗം ചേച്ചിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. ഇന്നേവരെ ചേച്ചി ഇല്ലാത്തപ്പോള്‍ ഒരിക്കല്‍പ്പോലും ഞാനതിന്റെ ഉള്ളില്‍ കയറിയിട്ടില്ല. വേഗം തലയണയുടെ അടുത്തെത്തി ഞാന്‍ നോക്കി. എന്റെ ദേഹം അടിമുടി വിറച്ചു. ഞാന്‍ സംശയിച്ചതുപോലെ അത് ഒരു കാരറ്റിന്റെ അഗ്രം തന്നെയായിരുന്നു.

ഞാന്‍ അടിമുടി വിറച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ആരുമില്ല. അമ്മയും ചേച്ചിയും അടുക്കളയില്‍ത്തന്നെയാണ്. കൈനീട്ടി ആ കാരറ്റ് ഞാനെടുത്ത് നോക്കി. ശരിക്കും ഒരു അണ്ടിയുടെ ആകൃതിയുള്ള മുഴുത്ത കാരറ്റ്. ഞാന്‍ നായെപ്പോലെ കിതച്ചു. ചേച്ചി ഇതിവിടെ വച്ചിട്ട് എന്തിനാണ് തിന്നെന്നു നുണ പറഞ്ഞത്? ഇതെന്തിനാണ് ചേച്ചി ഇവിടെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്? അപ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ മുറിയുടെ മൂലയ്ക്ക് വച്ചിരുന്ന ചെറിയ സ്റ്റാന്റില്‍ ഒരു പാന്റീസ് ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്. എന്തിനെന്നറിയാതെ ഞാന്‍ കാരറ്റുമായി അവിടേയ്ക്ക് ചെന്നു. അവിടെ പാന്റീസ് മാത്രമല്ല, ബാങ്കിലേക്ക് പോകാന്‍ ചേച്ചി ധരിച്ചിരുന്ന സാരിയും ബ്ലൌസും ബ്രായും അഴിച്ചിട്ട നിലയില്‍ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം അവയിലേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ പുറത്തിറങ്ങി കാതോര്‍ത്തു. തേങ്ങ ചിരകുന്ന ശബ്ദം നിലച്ചിരിക്കുന്നു. ഒറ്റ കുതിപ്പിന് കാരറ്റ് പഴയ സ്ഥലത്തുതന്നെ വച്ചിട്ട്