സന്ധ്യ

പത്തൊന്‍പതാം വയസ്സിലായിരുന്നു എന്റെ വിവാഹം.

ക്ഷയിച്ച ഒരു നായര്‍ തറവാടില്‍ നിന്ന് ഭാഗം വിറ്റുകിട്ടിയ കാശുംകൊണ്ട് ഈ മലയോര ഗ്രാമത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയതാണ് എന്റെ അച്ഛന്‍. രണ്ടേക്കര്‍ പുരയിടത്തിലെ കൃഷികൊണ്ടാണ് നിത്യവൃത്തി കഴിച്ചിരുന്നത്. സ്കൂള്‍വിട്ട് വന്നുകഴിഞ്ഞാല്‍ പറമ്പിലും വീട്ടിലുമൊക്കെ ആവശ്യത്തിനു പണികാണും, ഓര്‍മ്മയുള്ള കാലംമുതല്‍. പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അടുത്തു തന്നെയുള്ള ഒരു ട്യൂട്ടോറിയലില്‍ ബിരുദത്തിനു പഠിക്കാന്‍ ചേര്‍ന്നിരുന്നെങ്കിലും അതത്ര കാര്യമായി എടുത്തിരുന്നില്ല. വീട്ടിലേയും പറമ്പിലേയും പണിയൊഴിഞ്ഞിട്ടു വേണമല്ലോ പഠിക്കാന്‍. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വിവാഹത്തെ കുറിച്ച് സ്വപ്നംകാണാനോ ആരെയെങ്കിലും പ്രണയിക്കാനോ ഒന്നും എനിക്ക് സമയം കിട്ടിയിരുന്നില്ല. എന്തിനേറെ പറയുന്നു വിവാഹത്തിനു മുന്‍പ് ഒരിക്കല്‍പോലും ഞാന്‍ സ്വയംഭോഗം ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനെക്കുറിച്ച് അറിയുകയും ഇല്ലായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം പശുതൊഴുത്ത് കഴുകി വൃത്തിയാക്കികൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്ന നേരത്താണ് അമ്മ തിരക്കിട്ട് വന്നു പറഞ്ഞത്;
“നീ പോയി വേഗം കുളിച്ച്‌ സാരിയെടുത്തുടുത്തിട്ടു വന്നേ”
“എന്താ ഇപ്പോ. ഞാന്‍ ഇത് തീര്‍ക്കട്ടെ…”
“പറയുന്നത് കേള്‍ക്കു പെണ്ണെ. നിന്നെ കാണാന്‍ ഒരു കൂട്ടര് വരുന്നുണ്ട്. വേഗന്നാവട്ടെ…, അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി ഇനി പണിയൊക്കെ”
അമ്മയോട് തര്‍ക്കിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല.

കല്യാണം എന്താണെന്ന് ആലോചിക്കാന്‍ പോ