Chapter Title : സന്ധ്യാ ത്യാഗം 2 [Pranav]

തന്റെ ഫോൺ ഒന്ന് ഓപ്പൺ ചെയുന്നത്. നോക്കുമ്പോൾ മാനേജരുടെ 13 മിസ്സ്ഡ് കാൾ, അതും വാട്സാപ്പിൽ.

സന്ധ്യക്ക്‌ ടെൻഷൻ ആയി. ഇയാൾ വാട്സാപ്പിൽ വിളിക്കുമ്പോഴൊക്കെ എന്തേലും പണി ആണ്. ആലോചിച്ചു നിന്നപ്പോൾ വീണ്ടും മെസ്സേജ്.

"എന്താ സന്ധ്യ, ഓൺലൈൻ വന്നിട്ടും റിപ്ലൈ ഒന്നുമില്ലേ?? നാട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ നമ്മളെ മറന്നോ? അതോ ഈ ജോലി ഇനി വേണ്ട എന്നാണോ?"

സന്ധ്യക്ക് അയാൾ റിപ്ലൈ അയക്കാത്തതിന് തന്നെ ചൊരിയുകയാണെന്ന് മനസിലായി. എപ്പോൾ വിളിച്ചാലും ഫോൺ എടുത്ത് കൊള്ളാം എന്ന ധാരണയിൽ ആണ് 10 ദിവസം എമർജൻസി ലീവ് എടുത്ത് വന്നത്.

പക്ഷെ ഇവിടെ ശരവണൻ മാത്രേ ഉള്ളു. അവനെ ഇപ്പോഴേ ഒറ്റയക്ക് ആക്കി പോകാനാകില്ല. ലീവ് എക്സ്റ്റൻഡ് ചെയ്ത് ചോദിക്കണം. ഇയാൾ അതിന് എന്തൊക്കെ പുകിൽ ഉണ്ടാകുമോ എന്തോ.

കഴിഞ്ഞ 5 വർഷത്തെ ലീവ് ഉണ്ടെങ്കിലും ഇത് ഓഡിറ്റിങ് നടക്കുന്ന ടൈം ആണ്. എങ്ങനേലും ഇയാളിൽ നിന്ന് ലീവ് സാങ്ക്ഷൻ ആക്കി എടുക്കണം.

"ഹായ് സർ. ഞാൻ കുറച്ച് തിരക്കായി പോയി. ഇവിടെ എല്ലാത്തിനും ഞാൻ മാത്രമല്ലെ ഉള്ളു."

"അതൊക്കെ മനസ്സിലാകും സന്ധ്യ. എന്നാലും ഓൺലൈൻ വരുമ്പോൾ എങ്കിലും പെട്ടെന്ന് റിപ്ലൈ തരണ്ടേ?"

"സർ ഞാൻ ഇപ്പോൾ വന്നേ ഉള്ളു. വേഗം ഡ്രസ്സ്‌ മാറി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാ നെറ്റ് ഓൺ ചെയ്തത്."

"ആണോ? എന്നിട്ട് ഡ്രസ്സ്‌ ചേഞ്ച്‌ ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞോ?"

"യെസ് സർ. പിന്നെ ഞാൻ ഒരു റിക്വസ്റ്റ് പറയാൻ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു."

"എന്താണ് സന്ധ്യ പറഞ്ഞോളൂ"

"എനിക്ക് ഒരു 1 മാസം കൂടി ലീവ് വേണം. അനിയൻ തനിച്ചേ ഉള്ളു. അതാ.."

"അത് എങ്ങനെ ശെരിയാകും സന്ധ്യ. ഓഡിറ്റിങ് നടക്കുവല്ലേ.. തന്റെ ഡിപ്പാർട്മെന്റിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ വേറെ ആരുണ്ട്. അത് പോലെ ദുബായിയിൽ ക്ലയന്റ് മീറ്റിങ് ഉണ്ട്. അതിന് സന്ധ്യ വന്നേ പറ്റു."

"സർ പ്ലീസ്... നിർബന്ധിക്കരുത്.. എനിക്ക് വേറെ ഓപ്ഷൻ ഇല്ല. സർ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇതൊന്ന് സാങ്ക്ഷൻ ആക്കി തരണം."

"അങ്ങനെ കമ്പനിയെ റിസ്കിൽ ആക്കി ഞാൻ എങ്ങനെ ഈ ലീവ് ഫോർവേഡ് ചെയ്യും.? ഓക്കേ I have some terms