Chapter Title : സന്ധ്യക്ക്‌ വിരിഞ്ഞ പൂവ്

നിശ്ചലായി  അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു

,ഉച്ചയായപ്പോൾ മരിയ സുധയെ കാണാൻ ചെന്നു . കതകു തുറന്ന സുധ മരിയയെ കെട്ടി പിടിച്ചു കരഞ്ഞു . ആദ്യമായി സുധ കരയുന്നതു കണ്ട മരിയയും ആകെ വിഷമിച്ചു . മരിയ ഓർത്തത് തന്റെ മകൻ അവളെ മര്ദിച്ചതും പീഡിപ്പിച്ചതും ആണ് .എന്നാൽ സുധക്ക് തന്റെ മകൻ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്നുള്ള വിഷമം ആയിരുന്നു . അത്ര മാത്രം അവനെ അവൾ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു . മരിയ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു . വൈകുന്നരമാണ് മരിയ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയത് . അത്രയും നേരം അവർ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു അന്യോനം മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു . മടങ്ങാൻ നേരം മരിയ സുധയുടെ തിണർത്തു കിടന്ന കവിളും പൊട്ടിയ ചുണ്ടും തലോടി " സോറി " പറഞ്ഞു . സുധ പതുക്കെ ചിരിച്ചു . അതിൽ നാണമോ സന്തോഷമോ എന്തൊക്കെയോ ഇഡാ കലർന്നിരുന്നു

വൈകിട്ട് ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തിയ ജിത്തുവിനും ഫ്രാൻസിക്കും മരിയ ചായ കൊടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു

. " ജിത്തു ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയിരുന്നു . നീ വീട്ടിലേക്കു പൊക്കോ . എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു ശെരിയാക്കിയിട്ടുണ്ട് , പോരാത്തതിന് ഫ്രാൻസിയും കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് . സുധ ഇന്നലെ രാത്രി ഒന്ന് വീണു . കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല "

മരിയ ഫ്രാൻസിയെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ടു തുടർന്നു

" ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളും നിന്നോടുള്ള കരുതലും ആണ് സുധയെ ഇത്ര പരുക്കൻ ആക്കിയത് . ഇനി നിങ്ങള് രണ്ടാളും ചേർന്ന് അത് പതുക്കെ പഴയ സുധയെ തിരികെ എത്തിക്കണം . പിന്നെ വീണ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും ചോദിച്ചു അമ്മയെ ബുദ്ധി മുട്ടിക്കരുത് "

" ശെരി മമ്മി "

ജിത്തു സന്തോഷവാനായി തന്റെ ബൈക്കുമെടുത്തു വീട്ടിലേക്കു പോയി . ഒൻപതു മണിയോടെ ജിത്തു വീണ്ടും ഫ്രാൻസിയുടെ വീട്ടിൽ വന്നു അവനെ വിളിച്ചു . ഇറങ്ങി വന്ന ഫ്രാൻസിയെ ജിത്തു കെട്ടി പിടിച്ചു . അമ്പരന്ന ഫ്രാൻസിയോട് ജിത്തു പറഞ്ഞു

" ഡാ പ്രാഞ്ചി ....ഇന്ന് 'അമ്മ എന്റെ കൂടെ ഇരുന്നു ഭക്ഷണം