Chapter Title : സണ്ണിയുടെ അമ്മായിയമ്മ [Smitha]
ചെയ്തേക്കാം!”
എനിക്കും എലിസബതിനും അത് ആഘോഷരാത്രിയായിരുന്നു.
ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു സന്തോഷവും ആശ്വാസവും അവര്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ചും ഉമ്മവെച്ചും പങ്കിട്ടു.
“എന്‍റെ പൊന്നേ!”
എന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ തെരുതെരെ ഉമ്മ വെച്ച് അവള്‍ അടക്കാനാവാത്ത സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
‘ഒരു നൂറു കിലോ ഭാരം കുറഞ്ഞ ഫീലാ ഇപ്പം! സണ്ണിക്ക് പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാവില്ല...എന്‍റെ ഈശോയെ...!”
“എടീ മമ്മിയെ വിളിച്ചു പറ...!”
“മമ്മിയ്ക്ക് ഈ പ്രോബ്ലം അറിയാന്ന് സണ്ണിയ്ക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?”
ഞാന്‍ ഒന്ന് ചമ്മി.
“അത് ലിസീ...”
ഞാന്‍ വിശദീകരിച്ചു.
“മിനിങ്ങാന്ന് ഞാന്‍ സിനിമ കാണുമ്പോള്‍ ഇടയ്ക്ക് സീന്‍ സയലന്റ് ആയി...അന്നേരം നിങ്ങള് സംസാരിക്കുന്നത് ഒരു മിന്നായം പോലെ ഞാന്‍ കേട്ടു..അങ്ങനെ ഡീറ്റയില്‍ഡായിട്ടല്ല..പക്ഷെ ഈ പ്രോബ്ലം ആണ് നിങ്ങള് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നെ എന്ന് മനസ്സിലായി...”
“കള്ളന്‍!”
അവള്‍ വീണ്ടും എന്നെ ഉമ്മ വെച്ചു.
“ഇനി തിരിഞ്ഞെങ്ങാനും നോക്കി മമ്മീടെ മമ്മീടെ മൊല കണ്ടാരുന്നോ?”
അവള്‍ സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.
“അതിനു മൊല കാണാന്‍ നിങ്ങള് തുണി അഴിച്ചു നിക്കുവൊന്നുമാരുന്നില്ലല്ലോ! ഒന്ന് പോ ലിസീ...നീ വേഗം മമ്മിയെ വിളിച്ച് പറ...”
ലിസി ഉടനെ സാറാമ്മയ്ക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്തു.
അവള്‍ ആവേശത്തോടെ കാര്യം അവരെ അറിയിച്ചു.
“എന്നാ പറഞ്ഞു, മമ്മി?”
ഞാന്‍ തിരക്കി.
“മമ്മിയ്ക്ക് സന്തോഷം കാരണം ശബ്ദം ഒക്കെ ഇടറി എന്‍റെ സണ്ണി...മാത്രവുമല്ല...”
അവള്‍ എന്നെ അമര്‍ത്തിപ്പുണര്‍ന്നു.
“മമ്മി മാതാവിന് നേര്‍ച്ച നേര്‍ന്നിരുന്നു എന്ന്! ഈ പ്രോബ്ലം മാറാന്‍...”
ചുവരിലെ ഫ്രെയിം ചെയ്ത വലിയ ഫോട്ടോകളിലൊന്ന്‍ എലിസബത്തും സാറാമ്മയും നില്‍ക്കുന്നതായിരുന്നു.
അവള്‍ അതിലേക്ക് സ്നേഹപൂര്‍വ്വം നോക്കി.
“താങ്ക്യൂ മമ്മി...”
അവള്‍ ചുണ്ടുകള്‍ കൂര്‍പ്പിച്ച് അവര്‍ക്ക്
💬 Comments
View all comments