Chapter Title : സന്താന സൗഭാഗ്യം [മോളച്ചൻ]

മുഖവും ആ ആകാര വടിവും..

അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന റീന ..

അച്ഛാ അച്ചൻ ഉച്ചക്ക് കഴിക്കാനുണ്ടാവില്ലെ..?

ഇല്ല മോളെ ഞങ്ങൾ വൈകും കുറെ നാളായില്ലെ ഇവനെ കണ്ടിട്ട് ഞങ്ങൾക്ക് കുറെ പറയാനുണ്ട്..

ശെരി അച്ഛാ അഥവാ ഭക്ഷണത്തിന് ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചു പറയണം കേട്ടോ..?

ആ മോളെ..

പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ പ്രതാപൻ കാണുന്നത് റീനയെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന രാഘവനെ യാണ്..

കമ്പിനിയടിച്ച് നടന്ന കാലത്ത് വായിനോട്ടത്തിലും പിന്നെ എല്ലാ വെടി വെക്കൽ കേസിനും മുന്നിൽ നിന്നുരുന്ന രാഘവൻ്റെ നോട്ടം അയാള് ശ്രദ്ധിച്ചു..

വാടാ.. പ്രതാപൻ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി..

അവർ നേരെ ചെന്നത് സിറ്റിയിലെ ഒരു ബാറിലേക്കയിരുന്നു..

എന്തിനാട ഇപ്പോ ഇവിടെ..?

അതൊക്കെ യുണ്ട് നീ വാ പറയാം..

അവർ ബാറിൽ കയറി രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചു..

ടാ നിനക്കോർമയുണ്ടോ നമ്മുടേ പഴയ കാലം..

അന്നൊക്കെ നി എന്നാ കോഴിയായിരുന്നു ഇപ്പോ കുറച്ചൊക്കെ മാറിയെന്ന് തോണുന്നല്ലോ.?

കുറച്ചോ .? ഇപ്പോ അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല ടാ..

അങ്ങനെ മുഴുവനായി പറയാൻ വരട്ടെ ഞാനേ കണ്ടതല്ലേ നിൻ്റെ ആ പഴയ വായ്നോട്ടം..?

പോട നീ എപോൾ കണ്ടൂ.?

ഓ പിന്നെ എൻ്റെ മരു മകൾ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടല്ലോ നിൻ്റെ ആ പഴയ വെള്ളമിറക്കിയ നോട്ടം..?

പ്രതാപൻ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാളും ഒന്നു ചമ്മിപോയി..

അതുപിന്നെ നിൻ്റെ മരുമകൾ ആണേലും സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടാൽ ആരും നോക്കിപോവില്ലെടാ...

ആ.. അതാ ഞാനും പറഞ്ഞത്... ഹഹ..

ആ അതൊക്കെ ഒരു കാലം അന്നത്തെ കൊഴിത്തരവും ചുറ്റികളിയും ഒന്നും ഇപ്പൊൾ ഇല്ലെട ഇന്നു ഞാൻ അന്തസായി കുടുബത്തെ നോക്കി ജീവിക്കുന്നു..

ആ എന്നാലും അണ്ണാൻ മൂത്താലും മരംകയറ്റം മറക്കില്ലാല്ലോ..?

അല്ലടാ അതിനൊന്നും പറ്റിയ സാഹചര്യം അല്ലായിരുന്നു കുറേ കാലമായിട്ട്.. നിനക്കറിയില്ലേ..?

ഇപ്പൊൾ ഇങ്ങിനെയൊരു പ്രശ്നം കൂടെ വന്നപ്പോൾ നിന്നോടു ചോദിച്ചു അതിനൊരു പരിഹാരം കാണാനാണ് ഞാൻ വന്നത്..

എല്ലാം നമുക്ക് ശേരിയാക്കടാ..

നി ഒന്നുകൂടെ അടിക്ക് ഞാൻ എല്ലാം പറയാം..

പ്രതാപൻ്റെ ചുറ്റിത്തിരിയൽ കണ്ടപ്പോൾ അയാൾക്ക് എന്തോ വലിയ രഹസ്യമാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി..

എന്തായാലും