Chapter Title : സന്തോഷം പങ്കുവെക്കാൻ ഉള്ളതാണ് 2 [ArunBoss]

തൊട്ടിൽ മെല്ലെ ആട്ടി കൊണ്ട് പുതച്ചു മൂടി കിടക്കുന്നു.

മൈര് ആകെ ഊമ്പി പോയല്ലോ ഭഗവാനെ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ അവിടെ നിന്നു.

അക്ക: തമ്പി ഇങ്ക ഉകാറുങ്കോ...

ചിന്തയിൽ നിന്നെല്ലാം ഉണർത്തി അക്ക അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ നിന്ന് വിയർത്തു.

അക്ക: ഉൻ ഫീലിംഗ്സ് എനക്ക് പുരിയ്ത് തമ്പി.. ആനാൾ ചിന്ന പാപാ ഇരുക്ക് എനക്ക്.. അതാ...

നീ കൂടാ ചിന്ന പയ്യൻ താനേ...

ഉൻ ലൈഫ് മോശമാ പോകകൂടാത്, യാരാവുത് പാത്തു ഏതാവുത് പ്രെചന ആച്ചുന്ന നമ്മ രണ്ടു പേരും ട്രെയിനിൽ ഇരുന്തു വെളിയ കുതിച്ചാ താ ഉണ്ട്.

അക്ക അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവരോടുള്ള നീരസം ഒക്കെ എവിടെയോ പോയ പോലെ തോന്നി..

കാമത്തിനേക്കാൾ ഉപരി അവരെ ഞാൻ ആരാധനയോടെ നോക്കി.

ഞാൻ അവരുടെ കാലിന്റെ സൈഡിൽ ഇരുന്നു.

(അവരോടുള്ള ബഹുമാനം കൊണ്ടൊന്നും അല്ല, അവരുടെ സൈസ് വെച്ച് ആ സീറ്റിൽ അവർ ഫുൾ ആയിരുന്നു. കാലിന്റെ അവിടെ മാത്രം ആണ് എനിക്ക് കുണ്ടി വെക്കാൻ സ്ഥലം ഉണ്ടായുള്ളൂ)

ഞാൻ : sorry അക്ക.

നാൻ അപ്പടി കേട്ടതുക്ക്...

അക്ക: എന്ന തമ്പി വരുത്തപെടുരിയാ..?

അതെല്ലാം വേണാ തമ്പി.

നീ കേട്ടത് എനക്ക് തേവ താ...

ഞാൻ : എന്ന് വെച്ചാ????

അക്ക: ഹെല്പ് വേണുമാ കേട്ടെ ലേ...

അതാ...

ഞാൻ: നിജമാവാ???

അക്ക: ആമ ടാ...

ആന ഇങ്ക മുടിയാത്...

ട്രെയിൻ താനേ.

ഞാൻ : അക്ക കൊഞ്ചം അഡ്ജസ്റ്റ് പണ്ണ നാ കൂട കിടക്കാം...

അക്ക ചിരിച്ചു കൊണ്ട്...

തമ്പി ഉനക്ക് എൻ പക്കത്തിലെ പടുക്കണുമാ?? ഇങ്ക ഇടം ഇറുക്കാത് തമ്പി.

മനസ്സിലെ പേടിയും ആരാധനയും എല്ലാം ദൂരെ കളഞ്ഞു കിട്ടിയ അവസരം മുതലെടുക്കാൻ തന്നെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ഞാൻ : നീങ്ക അലൗ പണ്ണാ ഞാൻ അഡ്ജസ്റ്റ് പണ്ണുവേ...

അക്ക കുറച്ചു ജനലിനോട് ചേർന്ന് കിടന്നിട്ട് പാറുങ്ക ഇങ്ക ഇപ്പുടി നീ....

അക്ക പറഞ്ഞു മുഴുവപ്പിക്കുന്നതിലും മുന്നേ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് കേറി കിടന്നു. താഴെ പോവാതെ ഇരിക്കാൻ ജനലിൽ പിടിച്ചു

ഞാൻ : ഇങ്ക ഇപ്പുടി, എന്നും പറഞ്ഞു അക്കയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

അക്ക : അമ്മട എന്ന സീരിപ്പ് ഉനക്ക്...

എൻ നീ ഹെല്പ് പണ്ണാ പൊരിയാ??

ഞാൻ : ധാരാളമാ പണ്ണലാമേ... എന്നും പറഞ്ഞു അക്കക്ക് ഒരു കിസ്സ് കൊടുത്തു.

അത്