Chapter Title : സരിതചരിതം [Arthur Doyle]

കണ്ടപ്പോൾ അടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരിക്കാൻ വന്ന അമ്മച്ചിയെ മാറ്റി ഇരുത്തി അവിടെ ആളുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. ശേഷം എൻ്റെ നേരെ നോക്കി അടുത്ത് വന്നിരിക്കാൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ഞാനും തഞ്ചത്തിൽ ചുറ്റും നോക്കി ആ കസേരയിൽ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു.

'എന്താരുന്നു വണ്ടിയിൽ വച്ച്'

'അയ്യോ ചേച്ചി, ഒരു അബദ്ധം പറ്റിയതാ, സോറി'

'അയ്യടാ, ചെക്കനങ്ങു വളർന്നു വലുതായല്ലോ, എന്നാലേ ചേച്ചിക്ക് പരാതിയൊന്നും ഇല്ലാട്ടോ.'

അവരുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട് പറയണം എന്ന് ഉണ്ടാരുന്നു- 'ചേച്ചിക്ക് നന്നായി സുഖിച്ചെന്ന് എനിക്കറിയാം'

എൻ്റെ മനസ്സറിഞ്ഞിട്ടെന്നോണം അവർ ഒതുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു

'ഇങ്ങനെ മതിയോ, ശെരിക്കും ഒന്ന് അറിയണ്ടേ അതൊക്കെ'

'ദേ കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ട് അപ്പുറത്തെ സ്കൂളിന്റെ പുറകിലേക്ക് വാ, പിന്നെ, ആരും കാണാതെ പതുക്കെ വന്നാ മതി. ഞാൻ ആ കഞ്ഞിപ്പുരേടെ പുറകിൽ കാണും.'

എൻ്റെ ചങ്കിടിപ്പ് കൂടി, പലപ്പോഴും തുണ്ടു കണ്ടു സ്വയംഭോഗം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒരു പെണ്ണിന്റെ ചൂട് ഇതുവരെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.

'പിന്നെ, ചോറ് ഒത്തിരി തിന്നണ്ട, പിന്നെ പണിയാകും,

അതുപറഞ്ഞു അവർ ഊറിച്ചിരിച്ചു.

പരിചയക്കാരോടൊക്കെ കുശലം പറഞ്ഞു ഞാൻ മെല്ലെ പിൻവശത്തുകൂടെ പതുങ്ങി സ്കൂൾ കെട്ടിടത്തിന് അടുത്തെത്തി. ആരും കാണുന്നില്ല എന്നുറപ്പിച്ചു കഞ്ഞിപ്പുരയുടെ പാതി തുറന്ന വാതിലിലൂടെ ഉള്ളിൽ കയറി. ചുറ്റും നോക്കിയ ഞാൻ നിരാശനായി. സരിതേച്ചി ആ പരിസരത്തൊന്നും ഇല്ല. ഏതായാലും കുറച്ചു നേരം ഇരിക്കാം. അങ്ങനെ ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് കടന്നു പോയി. ഒരു കാൽപ്പെരുമാറ്റം കേട്ട് ഞാൻ പതുങ്ങിയിരുന്നു. ഓ സമാധാനമായി, സരിതേച്ചി എത്തിയിരിക്കുന്നു.

'എന്ത് പറയാനാടാ, ആ തള്ളമാരുടെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച ചാടാൻ ഭയങ്കര പാടാ,