Chapter Title : സരിതചരിതം [Arthur Doyle]

പതുക്കെ പുറത്തു വന്നാൽ മതി'

അത് പറഞ്ഞു ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എൻ്റെ തുടയിൽ നുള്ളി അവർ പുറത്തേക്കു നടന്നു. പോകുന്ന പോക്കിൽ അവിടുത്തെ ടാപ്പിൽ നിന്നും ഇത്തിരി വെള്ളം എടുത്ത് വായും മുഖവും കഴുകി അവർ നടന്നു. ഇളകിയാടുന്ന ആ നിതംബങ്ങൾ എന്നെ മാടി വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം വീണ്ടും കാണാമെന്ന ഉറപ്പ് എന്നെ ഉന്മാദിയാക്കി. മെല്ലെ ചുറ്റുപാടും നോക്കി ഞാനും പുറത്തു കടന്നു, ഒന്നും അറിയാത്തപോലെ എല്ലാവരോടും വർത്തമാനം പറഞ്ഞു എല്ലായിടത്തും ഓടി നടന്നു.

'വണ്ടി എടുക്കാറായി, പോകാനുള്ളവർ വന്നു കേറിക്കോ'

തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഞാൻ വേറെ വണ്ടിയിൽ കയറി, ആളുകൾക്ക് സംശയം തോന്നിയാലോ, സത്യം പറഞ്ഞാൽ സരിതേച്ചിയെ മടിയിലിരുത്തി സുഖിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ പിരിഞ്ഞു.

പോരുന്ന വഴിക്ക് ടൗണിൽ ഇറങ്ങി. മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിൽ ചെന്ന് ചെറിയൊരു ചമ്മലോടെ ഒരു വിധം ധൈര്യം സംഭരിച്ചു കോണ്ടം ചോദിച്ചു. ഏതു വേണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഏറ്റവും നല്ലതെന്നു പറഞ്ഞു വിലകൂടിയ ഒരു പാക്കറ്റും കൂടെ കടക്കാരൻ റെക്കമെന്റ് ചെയ്ത ലൂബ്രിക്കന്റ് ഓയിലും വാങ്ങി ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി.

ഭാഗ്യം, പരിചയക്കാർ ആരും അടുത്തെങ്ങും ഇല്ല. ഓയിൽ വാങ്ങിയത് നന്നായി, ഏതായാലും കിട്ടിയ അവസരം മുതലാക്കണം, പിന്നിലും ഒന്ന് കളിക്കണം. അവിടെ ചേച്ചി സമ്മതിക്കുമോ എന്തോ എന്നോർത്ത് അടുത്ത ബസിൽ കയറി. സരിതേച്ചിയുടെ വീടിനു അഞ്ഞൂറ് മീറ്റർ മാറി ബസ് ഇറങ്ങി.

പതുക്കെ നടന്നു. ദൂരെ ചേച്ചിയുടെ വീട് കണ്ടു. അടുത്തെങ്ങും മറ്റു വീടുകൾ ഇല്ല. തൊട്ടടുത്ത ഫോറിൻകാരന്റെ കാട് പിടിച്ച പറമ്പാണ്. അയാൾക്ക്‌ മനസ്സിൽ നന്ദി പറഞ്ഞു, പറമ്പിന്റെ മറ പറ്റി ഞാൻ വീടിനു പുറകിലെത്തി. ആരും കാണുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കി, പതുക്കെ അടുക്കള വാതിലിൽ മുട്ടി.

ജനലിലൂടെ എത്തി നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ സരിതേച്ചി വാതിൽ തുറന്നു. പോയി വന്നു കഴിഞ്ഞ അവർ കുളിച് മുടിയൊക്കെ ചുറ്റിക്കെട്ടി സുന്ദരിയായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. സാന്താൾ സോപ്പിന്റെ സുഗന്ധം നുകർന്ന് ഞാൻ അവരെ ചുംബിച്ചു.

നാണിച്ചുകൊണ്ട് എൻ്റെ കവിളിൽ നുള്ളി വീണ്ടും ചുറ്റും നോക്കി കൈയിൽ പിടിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി കതകടച്ചു.