Chapter Title : സൗമ്യ ടീച്ചറെ ഊഴമിട്ട് കളിച്ച കഥ 11 [അനൂപ്]

കവിളത്തും പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ ചുണ്ടത്ത് ആരതി ഒരു ഉമ്മ തന്നു.
ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എന്റെ സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും ഞാനും മടിച്ചുനിന്നില്ല. അവളുടെ തലയ്ക്കു പുറകിൽ കൈകൾ ചേർത്തു പിടിച്ചു ആ പവിഴാധരങ്ങൾ വലിച്ചു കുടിച്ചു.
അഞ്ചാറു നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതും ആരതി എന്നെ തള്ളി മാറ്റി.

മതി മതി...
ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ അതുമതി ....
വണ്ടിയെടുത്തേ.....
ഇടതു കൈകൊണ്ട് ചുണ്ട് തുടച്ചു കൊണ്ട് ആരതി പറഞ്ഞു.

ആയിക്കോട്ടെ എന്റെ പൊന്നു പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ അപ്പീലില്ല.....
ഞാൻ പതുക്കെ വണ്ടി എടുത്തു.

ആരുടെ പൊന്നു....
ആരതി ഒരു പുച്ഛത്തോടെ ചോദിച്ചു.

എന്റെ.....

കുറച്ചു മുന്നേ അവളും ആയിട്ട് എന്തൊരു ഒലിപ്പീര് ആയിരുന്നു.... ഞാൻ ഒരുത്തി പുറകിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്ന്ന എന്തെങ്കിലും വിചാരം നിനക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നോ.

സോറി മുത്തേ, അവൾ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെ നിന്നോട് അടുത്തിടപഴകുന്നത്, അതുകൊണ്ടല്ലേ....
ഞാൻ പതിയെ രംഗം ഒന്നു തണുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

കുറച്ചു നേരത്തെക്ക് ആരതി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

എനിക്കൊരു എട്ടര ആകുമ്പോൾ വീട്ടിൽ കയറിയാൽ മതി, അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയുടെ കൂടെ ഹോസ്പിറ്റലിലാ.
നമുക്കൊരു റൈഡ് പോയാലോ.
ആരതിയെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു .

എന്റെ മനസ്സിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ ലഡുവും ജിലേബിയും എല്ലാം ഒന്നിച്ചു പൊട്ടി.

അതിനെന്താ പോയേക്കാം, പക്ഷെ ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേക്ക് നമ്മൾ എവിടെ പോകാനാണ്.

നീ വണ്ടി വിട്ടോ മോനെ. നമുക്ക് കണ്ണൻചിറയിന്നു അരമനപ്പടി വരെ പോയിട്ട് വരാം. അതാകുമ്പോ പത്തു പതിമൂന്ന് കിലോമീറ്റർ വലിയ തിരക്കില്ലാത്ത വഴിയല്ലേ. പോരാത്തതിന് രണ്ടുവശവും കണ്ടവും. എനിക്കൊന്നു വണ്ടിയോടിച്ചു നോക്കുകയും ചെയ്യാമല്ലോ.
ആരതി പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ആ റൂട്ടിനെ പറ്റി ഓർമ്മ വന്നത്. സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു തിരക്കും ഇല്ലാത്ത ഒതുങ്ങിയ റോഡാണതു.
പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല നേരെ കണ്ണഞ്ചിറക്ക് വണ്ടി വിട്ടു .

കണ്ണൻ ചിറപ്പാലം കഴിഞ്ഞ അര കിലോമീറ്റർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വണ്ടി ഒതുക്കി നിർത്തി. മുന്നിൽ നീണ്ടു നിവർന്നു കിടക്കുന്ന റോഡ്. ഇരുവശത്തും കൊയ്ത്തുകഴിഞ്ഞ വിശാലമായ വയലേലകൾ.
ഒരു ട്യൂബ് ലൈറ്റ് വെട്ടം പോലുമില്ലാത്ത ആ റോഡിൽ ചന്ദ്രന്റെ മഞ്ഞ നിലാവെളിച്ചം മാത്രമാണുള്ളത്.