Chapter Title : സൗമ്യ ടീച്ചറെ ഊഴമിട്ട് കളിച്ച കഥ 9 [അനൂപ്]

തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു.

എന്താടാ ചെക്കാ നീയൊന്നും മിണ്ടാത്തെ...നിർത്താതെ ചിലച്ചോണ്ടിരുന്നതാണല്ലോ പെട്ടന്നെന്താ നിർത്തിയെ.. പിണങ്ങിയോ...

ഞാൻ പിണങ്ങിയാലും ഇല്ലേലും ചേച്ചിക്കൊന്നുമില്ലല്ലോ...
ഞാൻ കള്ളപിണക്കം നടിച്ചു അടുത്ത നമ്പറിട്ടു. എന്നോടാ കളി.

അഭിരാമി ചേച്ചി റോഡരികിൽ പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മരത്തിന്റെ അടിയിലോട്ടു ബുള്ളറ്റ് ഒതുക്കി നിർത്തി. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ചേച്ചി എന്തു ചെയ്യാൻ പോകുവാണെന്നു അറിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി. ഇനിയെങ്ങാനും എന്നെ ഇവിടെയിറക്കി വിടാൻ വലതുമാണോ. അങ്ങനെയാണേൽ പെട്ടു. മഞ്ഞും മനുഷ്യനും ഇല്ലാത്ത ഏരിയ ആണ്. തല്ലിക്കൊന്നു ഇട്ടാൽ പോലും നേരം വെളുക്കന്നത് വരെ ആരും അറിയില്ല.

ഇറങ്ങു....

ചേച്ചി ബുള്ളറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്തു.

ഞാൻ പുറകിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാൻഡിൽ വെച്ചിട്ട് ചേച്ചിയുമിറങ്ങി.

നീയിത്രയും നേരം പറഞ്ഞതും കാണിച്ചതുമൊക്കെ ഒരു തമാശയായിട്ടാ ഞാൻ കരുതിയെ. ഇച്ചിരി സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നപ്പോൾ നീയെന്താ ചോദിച്ചതെന്നു നിനക്കറിയാവോ.

ഞാൻ മുഖം താഴ്ത്തി നിന്നു.

ഇങ്ങോട്ട് നോക്കടാ.
അഭിരാമി ചേച്ചിയെന്റെ തടി പിടിച്ചുയുർത്തി എന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി.
ആ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലും ഞങ്ങളുടെ മിഴികളിടഞ്ഞു.

അനൂപേ നിനക്കെത്ര വയസുണ്ട്.....

ഇരുപത്തിരണ്ടു ആകുന്നു..,

എനിക്കു മുപ്പത്തിയേട്ടു വയസുണ്ട്. നീയെന്നെ നിന്റെ ചേച്ചിയെ പോലെ അല്ലെങ്കിൽ അമ്മയെ പോലെ കാണണം. അങ്ങനെയുള്ള എന്നോട് ചോദിക്കാവുന്ന ചോദ്യമാണോ നീ ചോദിച്ചേ. വേറെ ആരേലും ആയിരുന്നേൽ ചെവിക്കല്ല് അടിച്ചു പൊളിച്ചേനെ ഞാൻ. നീയെന്റെ ആരോ ആണെന്ന തോന്നാലെനിക്കുണ്ടായിപ്പോയി അതു കൊണ്ടു മാത്രമാ നീയിത്രയുമൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ വെറുതെ വിടുന്നെ...

എന്റെ ഭാഗത്തു എന്തു തെറ്റുണ്ടന്നാ ചേച്ചി പറയുന്നേ. മറ്റുള്ളവരെയൊക്കെ പോലെ മനസ്സിൽ ഒന്നു വച്ചിട്ട് മുഖത്തു വേറെ കാണിക്കാൻ