Chapter Title : സൗമ്യസരോവരം 4 [ചാത്തൻ]

ഇരുന്നു.

രാഹുൽ: മാമി, മുഖം ഇപ്പോ ഓക്കേ ആയില്ലേ നോക്കിയേ… മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയും വന്നാൽ ഞാൻ എത്തി എന്ന് പറഞ്ഞോളൂ… ഇനിയും അതിനകത്ത് ഇരിക്കാൻ വയ്യ. എന്തായാലും ഞാൻ നാളെ രാവിലെ ബാംഗ്ലൂർ പോവും.
സൗമ്യ: പോയിട്ട് എന്നാ തിരിച്ച് ഇങ്ങോട്ട്…
രാഹുൽ: ഒരു പത്ത് ദിവസം…
അത് കേട്ടപ്പോ സൗമ്യയുടെ മുഖം വാടുന്നത് രാഹുൽ ശ്രദ്ധിച്ചു.

സൗമ്യ: എന്തിനാ പത്ത് ദിവസം ഒക്കെ… വേഗം ഇങ്ങോട്ട് വന്നൂടെ…
രാഹുൽ: എന്തിനാ ഇപ്പോ വേഗം ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട് 😏😏😏.
സൗമ്യ: നീ ഇവിടെ ഉള്ളത് എനിക്ക് വല്യ ആശ്വാസം ആണ്, ഇവിടെ സത്യത്തിൽ ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ലേ… അച്ഛനും അമ്മയും ആണെങ്കിൽ അതികം ഒന്നും സംസാരിക്കില്ല.
രാഹുൽ: അതിന് നമ്മളോട് ഒക്കെ ആർക്കാ ഇവിടെ സ്നേഹം, ഇങ്ങോട്ട് ഓടി വരാൻ ഒരു കാരണം ഒക്കെ വേണ്ടേ… 😉😉😉
സൗമ്യ: നീ ഇനി ഇങ്ങോട്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വായോട്ടാ… ബാൽക്കണിയിൽ ഇരിക്കാൻ, എണ്ണ തേക്കാൻ.. സംസാരിച്ച് ഇരിക്കാൻ ഒക്കെ പറഞ്ഞിട്ട്… 😏😏😏

സൗമ്യയുടെ കപട ദേഷ്യം കണ്ട് രാഹുൽ ഉള്ളാലെ ചിരിച്ചു.. മമ്മിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടമൊക്കെ ഉണ്ട്.. ഭർത്താവിനെ വഞ്ചിക്കാൻ വയ്യാതൊണ്ട് ഒഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുക ആണെന്ന് രാഹുലിന് മനസ്സിലായി. അപ്പോ ആ മതിൽ തകർത്തേ പറ്റൂ…

ഓരോ വർത്തമാനങ്ങൾ പറഞ്ഞ് കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റ്, പാത്രങ്ങൾ കഴുകാനും ക്ലീൻ ചെയ്യാനും രാഹുലും കൂടെ സഹായിച്ചു.

എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോ സൗമ്യ വേഗം മുറിയിലേക്ക് പോയി. രാജീവിനെ വിളിച്ചു. വൈകുന്നേരം എത്തും എന്ന് മറുപടി കിട്ടി.

സൗമ്യ നന്നായി ഒന്ന് മയങ്ങി. താഴെ വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോ എഴുന്നേറ്റ് താഴേക്ക് വന്നു.

അച്ഛനും അമ്മയും വന്നു, രാഹുലും താഴേക്ക് വന്നു. അവനെ കണ്ട് അവർ വിശേഷം ഒക്കെ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു.
വൈകുന്നേരം എല്ലാവരും കൂടെ ചായയും പലഹാരവും ഒക്കെ കഴിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ രാജീവ് തിരിച്ചെത്തി.
രാജീവും കൂടെ ഇരുന്ന് കഴിച്ചു.
കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് രാജീവ് റൂമിലേക്ക് പോയി. എല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ച് സൗമ്യയും റൂമിലേക്ക് ചെന്നു.
സൗമ്യ ചെല്ലുമ്പോൾ രാജീവ് കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഫോൺ നോക്കി