Chapter Title : സൗമ്യസരോവരം 4 [ചാത്തൻ]

നാളെ നേരത്തേ ബാംഗ്ലൂർ പോവേണ്ടത് അല്ലേ… പിന്നെന്താ ഉറങ്ങാതെ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നെ…
രാഹുൽ: എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല.. അപ്പോ കുറച്ച് നേരം ഇവിടെ ഇരിക്കാം എന്ന് വെച്ചു.

സൗമ്യ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കൂടെ ഇരുന്നു. അവർ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് സൗമ്യ തന്റെ സങ്കടം ഒക്കെ മറന്ന് ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

കുറേ നേരം രാഹുലുമായി സ്പെൻഡ് ചെയ്തപ്പോ സൗമ്യക്ക് ഒരു ആശ്വാസം തോന്നി. രണ്ട് പേരും ഉറക്കം വന്നപ്പോ അവരവരുടെ റൂമിലേക്ക് പോവാൻ എഴുന്നേറ്റു.

രാഹുൽ: മാമി… അപ്പോ ഞാൻ നാളെ പുലർച്ചെ ബാംഗ്ലൂർ പോവും ട്ടാ…

സൗമ്യ: എത്ര ദിവസത്തേക്കാണ് സാറിന്റെ യാത്ര? 😁
രാഹുൽ: ഒരു പത്ത് ദിവസം. 😉

സൗമ്യ: എന്നാലേ എന്റെ പൊന്നുമോൻ പിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരണ്ട… അവിടെ തന്നെ നിന്നോ…. 😡😠😡
രാഹുൽ: എന്റെ പൊന്നു മാമി, ഏറിയാൽ രണ്ട് ദിവസം… എനിക്ക് എന്റെ ഡാർലിങ്ങിനെ കാണാൻ തോന്നുമല്ലോ…

സൗമ്യ: പോടാ… 😉 അങ്ങോട്ട് എത്താനും, അവിടെ നിന്ന് സാധനങ്ങൾ എടുത്ത് തിരിച്ച് എത്താനും എത്ര സമയം വേണമോ… അതിനപ്പുറം സമയം എടുക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് വന്നോളണം..

രാഹുൽ സൗമ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.
രാഹുൽ: വേഗം ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വന്നാൽ????
സൗമ്യ: വന്നാൽ എന്താ… എനിക്ക് കമ്പനിക്ക് ഒരാൾ ആയല്ലോ….
രാഹുൽ: അത്രേ ഒള്ളൂ…
സൗമ്യ: പിന്നെന്താണാവോ മോന്റെ ഉദ്ദേശം…
രാഹുൽ: അത്.. അത്…
സൗമ്യ: ഒരു അതും ഇല്ല… ഞാൻ പോവാ… എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട്…
രാഹുൽ: മാമി നിൽക്ക് പറയട്ടെ…

സൗമ്യ മിണ്ടാതെ റൂമിലേക്ക് പോയി.

രാഹുൽ നിരാശയിൽ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.

ചാരി വെച്ച ബാൽക്കോണിയിയുടെ ഡോർ വീണ്ടും ആരോ തുറക്കുന്നത് കണ്ട് രാഹുൽ എത്തിനോക്കി… അവിടെ സൗമ്യയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. മുഖത്ത് മുഴുവൻ കുസൃതി നിറച്ച് ആണ് നിൽപ്പ്….

സൗമ്യ: മോനെ… ഡാ കള്ള ചെക്കാ… ബാംഗ്ലൂർ പോയി വേഗം തിരിച്ച് വന്നാൽ… അന്ന് നീ ചോദിച്ച… ആ ഒറ്റമൂലി ഇല്ലേ… അത്.. അത് തരുന്ന കാര്യം ആലോചിക്കാവുന്നതാണ് 😍😍😍😍…..

അതും പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ