Chapter Title : സൗമ്യസരോവരം [ചാത്തൻ]

സത്യം. എല്ലാം കൊണ്ടും തന്റെ ഭാഗ്യമാണവൾ…

രാജീവ് അവയുടെ പിന്നിലൂടെ പോയി തന്റെ കമ്പിയായ കുട്ടനെ അവളുടെ ചതികളിൽ അമർത്തി അരയിലൂടെ കയ്യിട്ട് വയർ കൂട്ടി പിടിച്ചു തന്നോട് അടുപ്പിച്ച്, സൗമ്യയുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. സൗമ്യക്ക് ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു തരിപ്പ് പാഞ്ഞ് പോയി. അവൾ രാജീവിന് തിരിച്ചൊരു ഉമ്മയും കൊടുത്ത് വേഗം ചായയും പലഹാരവും കൊടുത്തു.

ഇനി അവിടെ നിന്നാൽ രണ്ടാളുടെയും സമനില തെറ്റുമെന്ന് അവൾക്ക് നല്ലപോലെ അറിയാം. മനസ്സ് കൊണ്ട് വേണം എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിലും ശരീരം കൊണ്ട്, ഈ നടുവേദന കൊണ്ട് ഒന്നിനും വയ്യ. വീട് പൂട്ടി രാജീവിന്റെ കാറിൽ രണ്ട് പേരും കൂടെ ശാന്തേച്ചി പറഞ്ഞ വൈദ്യരെ കാണാൻ യാത്ര തിരിച്ചു.

5:30 ഒക്കെ ആവുമ്പോ അവിടെ എത്തി. നോക്കുമ്പോ നല്ല തിരക്ക്. ടോക്കൺ എടുത്ത് വെയിറ്റ് ചെയ്തു. ശാന്തേച്ചി പറഞ്ഞിരുന്നു വിളിച്ച് ബുക്ക് ചെയ്യുന്ന സൗകര്യം ഒന്നും അവിടെ ഇല്ല. ഒരു മണിക്കൂർ ആയി കാത്ത് നിൽക്കുന്നു, രാജീവിന്റെ ക്ഷമ കേട്ടപ്പോ ഉള്ളിൽ പോയി അന്വേഷിച്ചു, പത്ത് മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോ വിളി വന്നു, സൗമ്യ രാജീവ്. രണ്ട് പേരും കൂടെ അകത്തേക്ക് കേറി. സൗമ്യ വൈദ്യരെ നോക്കി,

ഒരു 80 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കും, പക്ഷേ മുഖം നല്ല തേജസ്സ്. അടുത്ത് എല്ലാം കേട്ടും വീക്ഷിച്ചും ഒരു സുമുഖനായ, 28 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്, വൈദ്യരുടെ അതേ മുഖച്ഛായ. കണ്ടിട്ട് ശാന്തേച്ചി പറഞ്ഞ, വൈദ്യരുടെ പേരക്കുട്ടി ആയ ജൂനിയർ വൈദ്യർ ആവുമെന്ന് സൗമ്യ ഊഹിച്ചു.

അടുത്തിരുന്ന്