Chapter Title : സീതയുടെ പരിണാമം 4 [Anup]

ബീച്ചിലേക്ക് നടന്നിരുന്നു... ഹരി പിന്നാലെ പോയി..

ഇരുട്ട് പരന്നുതുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.....  ദൂരെയുള്ള പബ്ലിക് ബീച്ചില്‍ വന്നവര്‍ തിരിച്ചു പോകാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്... കുറച്ച് അപ്പുറത്തായി ഒരു മുക്കുവന്‍ തീരത്തു നിന്നും ചൂണ്ടയെറിയുന്നു... സീത അതും നോക്കി നിന്നു... തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ മുടിയിഴകളെ പറത്തുന്നു.

നീണ്ട ചൂണ്ടച്ചരടില്‍ ഒരുപാട് ചൂണ്ടകള്‍.. അറ്റത്ത് പൊങ്ങായി പ്ലാസ്റിക് ബോള്‍.. അയാളത് കടലിലേക്ക് എറിഞ്ഞിട്ട് തീരത്തുകൂടി അതും വലിച്ചുകൊണ്ട് ഒരുപാട് ദൂരം നടക്കും. പിന്നെ എവിടെയെങ്കിലും നിന്ന് അത് വലിച്ചു കയറ്റും. ക്യാറ്റ് ഫിഷ്‌ (മുശി) ഇനത്തില്‍ പെടുന്ന മൂന്നാല് മീനുകളെ അയാള്‍ പിടിക്കുന്നത്‌ കണ്ടു...

ഹരി സീതയുടെ പിന്നാലേ പോയശേഷം ഒരഞ്ചു മിനിറ്റ് വിനോദ് കാത്തു.. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് വേലിക്കപ്പുറം രണ്ടു ചൂളമരതൈകള്‍ നില്‍ക്കുന്നൊരു ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.. അവിടെ നിന്നാല്‍ താഴെ നടക്കുന്നതെല്ലാം കാണാം... ചൂളച്ചില്ലകള്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് തന്നെയവര്‍ കാണുകയുമില്ല...

അവിടെ സെയിഫ് ആയിനിന്ന് അവന്‍ സീതയേയും ഹരിയും വീക്ഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.. അവര്‍ ഇപ്പോഴും തീരത്തെ പഞ്ചാരമണലില്‍  നില്‍ക്കുകയാണ്..

മീന്‍പിടുത്തക്കാരന്‍ നടന്നകന്നപ്പോള്‍ ഹരി പതിയെ സീതയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു..

"വെള്ളത്തില്‍ ഇറങ്ങണ്ടെ? ഇപ്പോള്‍ വലിയ തിരയില്ല..." ഹരി പറഞ്ഞു...നിലാവുദിച്ചുതുടങ്ങിയോ?... നേര്‍ത്ത വെട്ടം തിരകളില്‍ തിളങ്ങുന്നു...

"ഉം.. സീത പതിയെ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി...ചെറിയ ചൂടുള്ള വെള്ളം.. കാറ്റിന്റെ തണുപ്പില്ല നനയുമ്പോള്‍...

ഹരി സീതയുടെ ഒപ്പം നടന്നു..

"ഇറങ്ങിക്കോ.. ഇവിടെ വലിയ ആഴമില്ല..."

സീത സംശയിച്ചു നിന്നു.. തിരകള്‍ക്ക് ശക്തിയുണ്ട്...

ചെല്ലെടാ... ചെന്ന് അവളുടെ കൈക്കു പിടിച്ച് തിരയിലേക്ക് ഇറക്ക്.... വിനോദിന്‍റെ മനസ്സ് ഹരിയോട് മന്ത്രിച്ചു.. അത് അവന്‍ കേട്ടതുപോലെ!...

“വാ ചേച്ചീ... ഹരി അടുത്ത്