Chapter Title : സീതയുടെ പരിണാമം 5 [Anup]
ചെറുതായി മൂളി... അവളുടെ മുഖത്ത് എന്തെന്നറിയാത്ത ഒരു ഭാവമായിരുന്നു... കരച്ചില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും മാറിയപ്പോള്‍ വിനോദ് അവളേ നോക്കി ചിരിച്ചു.. അവന്‍റെ കണ്ണില്‍ നോക്കിയ സീതയും ചിരിച്ചുപോയി... ആ ചിരിയില്‍ എന്തെന്നറിയാത്ത ഒരു ഭാരം മുറിയില്‍ നിന്നും ഒലിച്ചു പോയതുപോലെ...
ചിരി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിനോദ് ചോദിച്ചു...
"പറ... എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു???" വിനോദ് ചോദിച്ചു... സീതയുടെ മുഖം വീണ്ടും വാടി....
"പ്ലീസ് ഏട്ടാ... ഇപ്പോള്‍ ചോദിക്കല്ലേ... നാളെപ്പറയാം...." അവള്‍ അപേക്ഷാഭാവത്തില്‍ പറഞ്ഞു...
"പറ്റില്ല പെണ്ണേ.... നിന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഇപ്പോഴും എന്തോ തെറ്റ് ചെയ്തെന്നോ, കുററം ചെയ്തെന്നോ ഒക്കെയുള്ള തോന്നലുണ്ട്... അതും മനസ്സില്‍ ഇട്ടുകൊണ്ട് നീ ഉറങ്ങാന്‍ പോയാല്‍ അത് കിടന്ന് ഉറച്ചുപോകും... ഭാവിയിലത് നിന്നെ ഒരു ഡിപ്പ്രഷനില്‍ എത്തിക്കും... ഞാനത് സമ്മതിക്കില്ല...."
"പ്ലീസ് ഏട്ടാ... എനിക്ക് ഇപ്പൊത്തന്നേ അതൊക്കെപ്പറയാന്‍ വിഷമമാണ്.... നാളെയാക്കൂ പ്ലീസ്...." സീത കെഞ്ചി... വിനോദ് അയഞ്ഞില്ല...
"ഇല്ല മോളേ... ഇന്ന്, ഇപ്പൊ, ഉറങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് നീയറിയണം.... അകത്തു നടന്നതൊക്കെ എനിക്കും കൂടി വേണ്ടി ആയിരുന്നെന്ന്... അതില്‍ നിന്നെനിക്ക് എന്തോരം സുഖം കിട്ടുന്നെന്നും.. അപ്പോള്‍ നിന്‍റെ മനസ്സിലെ പാപചിന്ത മാറും.. എന്നിട്ടേ നിന്നെ ഞാന്‍ ഉറങ്ങാന്‍ വിടൂ...."
സീത മിണ്ടാതെ വിഷമിച്ചിരുന്നു...
"നിനക്ക് പറയാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.. അതുകൊണ്ട് മോളു ഞാന്‍ ചോദിക്കുന്നതിന്‍റെ ഉത്തരം മാത്രം പറഞ്ഞാല്‍ മതി.. വാ ഇവിടെ എന്‍റെ അടുത്തു കിടക്ക്...."
വിനോദ് കട്ടിലില്‍ നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടന്നു.. സീത അവന്‍റെയരികില്‍ തോളില്‍ തലവെച്ച്, അവന്‍റെ നേര്‍ക്ക്‌ ചരിഞ്ഞ് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു...
"ചോദ്യം തുടങ്ങും മുമ്പ് ഇതങ്ങോട്ടു പിടിച്ചോ.. എങ്കിലേ നിനക്ക് മനസ്സിലാവൂ എന്‍റെ ഫീലിംഗ്സ്...."
💬 Comments
View all comments