Chapter Title : സീതയുടെ പരിണാമം 6 [Anup]

സീത അവനേ സംശയിച്ചു നോക്കി...
" കഴിഞ്ഞു നേരെ ഇങ്ങോട്ട് വരണം.... കഴുകാതെ... പറ്റുമെങ്കില്‍ പൊക്കോ....." വിനോദ് നയം വ്യക്തമാക്കി...
"അയ്യേ?..... പറ്റില്ല.... ഞാന്‍ പോണില്ല...." സീത മുഖം വെട്ടിച്ചു തിരിഞ്ഞു കിടന്നു....
"വേണ്ട..." വിനോദും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല...
നിമിഷങ്ങളുടെ നിശബ്ദത... സീതയുടെ മൊബൈല്‍ മെസേജുകള്‍ വരുന്നത് അറിയിച്ചു ശബ്ടിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു.. പാവം ഹരി ആപ്ലിക്കേഷനുകള്‍ തുരുതുരാ വിടുകയാണ്...
സീതക്ക് കിടക്കാന്‍ പറ്റാതെ ആയി...
"ഏട്ടാ... പ്ലീസ്......" അവള്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി അപേക്ഷിച്ചു നോക്കി...
"നോ പ്ലീസ്... പറ്റുമെങ്കില്‍ മാത്രം പോയാല്‍ മതി..." വിനോദ് തീര്‍ത്തു പറഞ്ഞു...
സീത കുറച്ചു നേരം കൂടെ കാത്തു.. പിന്നെ മടിച്ചു മടിച്ചു പറഞ്ഞു...
"ഓക്കേ... സമ്മതിച്ചു.... ഇനി പൊക്കോട്ടേ??...."
"എങ്കില്‍ അവനോടു ഡോര്‍ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ തുറന്നിടാന്‍ പറ..." വിനോദ് സീയോട് പറഞ്ഞു.. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റു ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവരുടെ വാതില്‍ ലോക്ക് മാറ്റി തുറന്നു...
"വാതില് കുറ്റി ഇട്ടിട്ടില്ലെന്നു...." സീത ഹരിയുടെ മെസേജ് വായിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു...
"ഉം.. എന്നാല്‍ ചെല്ല്.. ഫോണും എടുത്തോ.. ആരേലും എണീറ്റാല്‍ ഞാന്‍ വിളിച്ചു പറയാം..."
"താങ്ക്സ് ഏട്ടാ..." സീത വിനോദിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.. പിന്നെ തോളില്‍ നല്ല എണ്ണം പറഞ്ഞ ഒന്നൊന്നര കടിയോരെണ്ണം വെച്ച് കൊടുത്തു.....
"ആഹ്...." വിനോദ് ശബ്ദം താഴ്ത്തി നിലവിളിച്ചു..." കൊല്ലുമല്ലോ ഈ പെണ്ണ്?... വിട് പിശാശെ... ശ്ശോ... " വിനോദ് അവളേ തള്ളി മാറ്റി.. പിന്നെ തോള് തടവിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു...... “ഇങ്ങനൊരു മൊതല്.. ഇതാണോ നിന്‍റെ താന്‍ക്സ്??..
“ഉം... ബാക്കി വന്നിട്ട് തരാട്ടോ...”
"ഓകെ.. പോയി എന്ജോയ്‌ ചെയ്യ്‌.. പിന്നെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞ കാര്യം മറക്കണ്ട... മറന്നാല്‍, നീയെന്‍റെ തനി സ്വഭാവം അറിയും;..."
"ഹി ഹി.. ഉമ്മ..." സീത അവനേ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ചുംബിച്ചു.. പിന്നെ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ വാതില്‍ തുറന്നു പടിയിറങ്ങിപ്പോയി..... കാമുകന്‍റെ കരവലയത്തില്‍ അമരാനുള്ള തിടുക്കം അവളുടെ മുഖത്തു സ്പുരിച്ചിരുന്നു...
തന്‍റെ ഭാര്യ ഹരിയുടെ കാമവും പേറി വരുന്നത് പ്രതീക്ഷിച്ച് വിനോദ് ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു... മിനിറ്റുകള്‍ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി.. വിനോദിന് അവയോരോന്നും ഓരോ മണിക്കൂര്‍ പോലെയാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്...
......
അക്ഷമയോടെ ചെവിയോര്‍ത്തു