Chapter Title : സെക്യൂരിറ്റി [Rajiv]

പഴേ സൂപ്രണ്ട് നല്ലൊരു മനുഷ്യൻ ആയിരുന്നു, അമ്മയ്ക്ക് ആവശ്യത്തിന് ലീവൊക്കെ കൊടുത്തിരുന്നു, ഇവര് വന്നതിനു ശേഷം ഭയങ്കര സ്ട്രിക്ട് ആയി കാര്യങ്ങൾ ഡ്യൂട്ടിക്കിടയിൽ ഉറങ്ങിയതിനു അമ്മയ്ക്ക് ഒരിക്കൽ നല്ലോണം കേട്ടതാണ്, അന്ന് പണി നിർത്താൻ വിചാരിച്ചതായിരുന്നു അമ്മ പിന്നെ ചേച്ചിയുടെ കല്യാണത്തിന് വേണ്ടി ലോണൊക്കെ എടുക്കുമ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ടാകുമെന്ന് കരുതി പിടിച്ചു നിന്നതാണ്.ഞാൻ വണ്ടി എടുത്തു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

ഞാൻ എത്തുമ്പോൾ സുജാത ചേച്ചി കുറെ ആളുകളുടെ ഇടയിൽ നിന്നു ദേഷ്യത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്, ഇതിവിടെ പതിവാണ് ആകെ ഒരു ഡോക്ടറാണ് രാത്രിയിൽ ആ സമയത്ത് ആളുകൾ കൂടുതലായാൽ പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടാവാറുണ്ടത്രേ.. സുജാത ചേച്ചി ആകെ വിയർത്തു നിൽക്കാണ് അവരെ ഇപ്പോൾ കാണാൻ നല്ല ചന്തം ഉണ്ട് ആ കക്ഷമൊക്കെ വിയർത്തു നനഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി കാണാം.. ഞാൻ ഒരു സൈഡിലൂടെ റസ്റ്റ്‌ റൂമിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ പുറകു വശത്താണ് റസ്റ്റ്‌ റൂം ഹോസ്പിറ്റലിനും മതിലിനും ഇടയ്ക്കുള്ള ചെറിയൊരു വഴിയാണ് അങ്ങോട്ട്,അവിടെ തന്നെയാണ് മോർച്ചറിയും അധികമാരും അങ്ങോട്ട്‌ പോകില്ല.. ഞാൻ ഇരുട്ടിലൂടെ മെല്ലെ നടന്നു  മോർച്ചറിയുടെ അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ചെറിയൊരു പേടിയുണ്ടോന്നു സംശയം .. ഞാൻ വേഗം നടന്നു റസ്റ്റ്‌ റൂമിന്റെ അടുത്തെത്തി.. റൂമിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും സംസാരം കേൾക്കുന്നുണ്ട്,

അമ്മ :അയ്യോ അത് ശരിയാകില്ല ഞാൻ വീട്ടിൽ പോവാണ്..ഫോണും ഓഫായായി

ദിവാകരൻ :ദാ എന്റെ ഫോണീന്നു വിളിച്ചോ

അമ്മ  അയാളുടെ ഫോൺ വാങ്ങി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി..

മിക്കവാറും എന്നെയായിരിക്കും.. എനിക്കെന്തോ ഒരു ആകാംഷ തോന്നി ഞാൻ വേഗം ഫോൺ ഫ്‌ളൈറ്റ് മോഡ് ആക്കി.

അമ്മ :അയ്യോ മോനേ വിളിച്ചു കിട്ടുന്നില്ല, മോളെ വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ... നാശം ആ പെണ്ണ് ഫോണെടുക്കുന്നില്ല

ദിവാകരൻ :(ചിരിച്ചു കൊണ്ട് )അവള് ഇപ്പോൾ കെട്ട്യോന്റൊപ്പം കിടക്കായിരിക്കും അപ്പോളെവിടെ ഫോൺ നോക്കുന്നു ഹ...ഹ

ടീ പെണ്ണേ നീ തല്ക്കാലം ഇത് ഇട്ടോടീ എന്റെ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു ആ ചന്ദ്രൻ വന്നിട്ടുണ്ട് ഞാൻ വീട്ടിൽ പോവാണ്..

പാർക്കിങ് ഏരിയയിലെ സെക്യൂരിറ്റി ദിവാകരേട്ടനാണല്ലോ അത് അയാളെന്താ പറയുന്നത്, ഞാൻ റൂമിന്റെ സൈഡിലെ ജനലിനടുത്തേക്ക് പോയി, ജനലിന്റെ ഗ്ലാസ്‌ പൊട്ടിയതാണ് ഉള്ളിലേക്ക്