Chapter Title : സെലിൻ എന്റെ ട്യൂഷൻ ടീച്ചർ [സണ്ണി കുട്ടിക്കാനം]

....അമ്മച്ചി അത്ര പെട്ടെന്ന് അയയുമെന്നു തോന്നിയിലായിരുന്നു......പ്ലസ് ടൂ ത്രീജി ആയതിനു ശേഷം ബൈക്കിൽ തൊടാൻ സമ്മതിക്കാത്ത അമ്മച്ചി ഇന്നനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു.....മോനെ മനസ്സിൽ ആയിരം ലഡ്ഡു ഒരുമിച്ചു പൊട്ടി.....
എന്നാൽ കുഞ്ഞുമോൾ ചേട്ടത്തിയോട് റെഡിയായിക്കൊള്ളാൻ പറ....ഞാൻ ഒരുങ്ങി ചെല്ലാം....അമ്മച്ചി നല്ല ഹെവി മഴയാണ്.....
''എന്നാൽ മക്കൾ ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ ...ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു പോയാൽ മതി....മഴയത്തു വെറുതെ എന്തിനാ.....
''അവനവൻ കുഴിക്കുന്ന കുഴികളിൽ പതിക്കുമ്പോൾ ഗുലുമാൽ.....ആ പാട്ടാണ് ഓർമവന്നത്.....ഇനി അമ്മച്ചി ആ തീരുമാനത്തിൽ നിന്നും മാറില്ല.....പറഞ്ഞു തീർന്നതും അമ്മച്ചി തിരികെ നടന്നു....
ഞാൻ ഇടാൻ തുടങ്ങിയ ജീൻസിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് നിന്ന് പോയി....അപ്പോൾ പുറത്തു നിന്നും കുഞ്ഞുമോൾ ചേട്ടത്തി ഉറക്കെ പറയുന്നത് കേട്ട്....സണ്ണികുഞ്ഞിനോടു വീട്ടിലോട്ടു വരാൻ പറ....ഞാൻ റെഡിയായി നിൽക്കാം....ചേട്ടത്തി പോയതും അമ്മച്ചി വീണ്ടും ദേ മുന്നിൽ...കയ്യിൽ അഞ്ഞൂറിന്റെ തിളങ്ങുന്ന താൾ....ഇത് വച്ചോ അതുങ്ങള് സാധുക്കളാ.....എന്തേലും ആവശ്യം വന്നാലോ....ഓട്ടോക്കൂലിയും കൊടുക്കണ്ടേ.....ഹെവി മഴയാണെന്നു പറയാൻ കണ്ട നേരത്തിനെ ഞാൻ ശപിച്ചു......
''അവിടൊട്ടു വച്ചേരു.....ടേബിളിലോട്ടു കണ്ണ് കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.....അമ്മച്ചി പൈസ വച്ചിട്ട് എന്റെ മുറിയാകെ ഒന്ന് നോക്കി...എന്ത് കോലാമാട സണ്ണിക്കുട്ടി നിന്റെ മുറിയാകെ.....വളർന്നെന്ന ഒരു ബോധവുമില്ല.....ആഹാ....പുതിയ ഒരാളും കൂടി മുറിയിലുണ്ടല്ലോ...അന്നാ രാജന്റെ പടം നോക്കികൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു.....നിന്റെ ഒരു കാര്യം.....അതും പറഞ്ഞു അമ്മച്ചി എന്റെ മുറിയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി പോയി....ഞാൻ കടുത്ത നിരാശയോടെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു കുറെ നേരം ആലോചിച്ചു....
'എന്നിട്ടു ജീൻസും ടീ ഷർട്ടും വലിച്ചു കയറ്റി ഇട്ടുകൊണ്ട് കയ്യിൽ കിട്ടിയ മടക്കു കുടയുമെടുത്ത് അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ടും പോക്കറ്റിൽ തിരുകി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി....മഴ അല്പം ശമിച്ചിട്ടുണ്ട്....ഈ ചാറ്റമഴത്തു എന്ത് രാസമായേനെ കുഞ്ഞുമോള് ചേട്ടത്തിയെയും കൊണ്ട് ബൈക്കിൽ പോയിരുന്നെങ്കിൽ....ഞാൻ അവസാന വട്ടം എന്നവണ്ണം അകത്തേക്ക് നോക്കി അമ്മച്ചിയോടു പറഞ്ഞു....അമ്മച്ചി മഴ ചാറ്റല് മാത്രമേ ഉള്ളൂ....ഞാൻ ബൈക്കിൽ പോയി വരട്ടെ.....അപ്പോഴേക്കും അമ്മച്ചി ഹാളിൽ വന്നു നിന്ന് കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കി....
വേണ്ടാ നീ ഓട്ടോയിൽ പോയാൽ മതി....ദേ...നോക്കിക്കേ കോള് കൊണ്ട് വരുന്നുണ്ട്.....ഞാൻ പിന്നെ എതിർക്കാൻ നിൽക്കാതെ പോർച്ചിലിരിക്കുന്ന പൾസറിനെ സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി പറമ്പിലൂടെ കുഞ്ഞുമോൾ ചേട്ടത്തിയുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.....പോകുന്ന പോക്കിൽ പറമ്പിനരികിലുള്ള റബ്ബർ ഷീറ്റ്