Chapter Title : സേവ് ദ ഡേറ്റ് [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

ഉം എന്താ അതിന്റെ നിറം
വിജിത: മഞ്ഞ ബ്‌ളൈസും പച്ച പാവാടയും
നാരായണന്‍: നന്നായിരിക്കും. എന്നിട്ട് എവിടെ.
അനുരാഗ്: ഹോ ഞാന്‍ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരാന്‍ മറന്നുപോയി. കാറിലാ..
നാരായണന്‍: എന്നാ വേഗം കൊണ്ടുവാ..
അനുരാഗ്: ശരി
എന്നു പറഞ്ഞുപോയി ഷര്‍ട്ട് എടുത്ത് ഇടുന്ന അനുരാഗിനോട് നാരായണന്‍: വേഗം കൊണ്ടുവാ. നല്ല മഴക്കാറ് ഉണ്ട്.
അനുരാഗ്: ശരി, വേഗം വരാം. വിജിതയെ നോക്കിക്കോളണേ തിരുമേനി
നാരായണന്‍: നോക്കാം മോനെ..
എന്നു പറഞ്ഞു ധൃതിയില്‍ പോവുന്ന അനുരാഗ്. അവനില്‍ നിന്ന് കണ്ണെടുത്ത് കുളപ്പുരയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന വിജിതയെ നോക്കികൊണ്ട്
നാരായണന്‍: മോളെ വിജിതേ, ഇത്രയും സുന്ദരിയായ നിനക്ക് ഇതുപോലെ ഒരു കാട്ടുകുരങ്ങിനെയാണോ കിട്ടിയത്
വിഷമത്തോടെ വിജിത: വീട്ടുകാര്‍ തീരുമാനിച്ചാല്‍ എന്ത് ചെയ്യും.
നാരായണന്‍: സമ്മതിക്കരുത്. അവരവരുടെ വിവാഹം അവരവരുടെ താല്‍പ്പര്യമാണ്.
വിജിത: ഞാനിനി എന്ത് ചെയ്യും.
നാരായണന്‍: ഇനി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല. വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്ക തന്നെ. അവനെ നീ കെട്ടിയാല്‍ നിന്റെ ദാമ്പത്യം പരാജയമാവും. നിന്നെ പോലെ ഒരു പെണ്ണിനെ സുഖിപ്പിക്കാനൊന്നും അവന്റെ അരയിലെ ആ ആയുധത്തിന് ശക്തിയില്ല. അവന്‍ തളരും. നിനക്ക് സുഖവും കുറയും.
ഇതുകേട്ട് വിഷമിക്കുന്ന വിജിത.
നാരായണന്‍: നിനക്കറിയോ എനിക്ക് വയസ് 65 ആയി. എന്നേവരെ ഞാന്‍ ഒരു പെണ്ണിന്റെ സുഖം അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. നിന്നെപോലെ സുന്ദരിയായ ഒരുവളെ ഞാന്‍ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാ വിവാഹം കഴിക്കാതെ നിന്നത്. എന്റെ ആയകാലത്ത് നിന്നെ ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍ കെട്ടിയേനെ.
ഇതുകേട്ട് നാരായണനെ നോക്കുന്ന വിജിത. അയാള്‍ തന്റെ മുണ്ട് നീക്കി ഉദ്ധരിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന കുണ്ണയെടുത്ത് വിജിതയെ കാട്ടികൊണ്ട്
നാരായണന്‍: നോക്ക്