Chapter Title : ശാന്തി മേനോൻ 1 [ഡോ.കിരാതൻ]

കൂതിഭാഗത്ത് എത്തി. അവളുടെ നനവ് നിറഞ്ഞ മലദ്വാരത്തിലേക്ക് എൻെറ വിരൽ ആഞ്ഞമർത്തി. അവൾ വീണ്ടും വിറച്ച് എൻെറ ചുണ്ട് കടിച്ചു. അന്നേരം വിരൽ മുഴുവനായും അവളുടെ കൂതിയിലേക്ക് ആഴ്ത്തി. നെഞ്ചിൽ മുളയുടെ ചൂട്, കുണ്ണയുടെ യോനിയുടെ ചൂട്, ചുണ്ടുകളിലൂടെ അവളുടെ വായ് ചൂട്. അവളുടെ കൂതിയിലൂടെ ചൂട് മൊത്തമായും ശരീരത്തിലേക്ക് കയറിയ നിമിഷം .....

അന്നേരമാണ് മുത്തച്ഛൻെറ അലർച്ച ഉയർന്നത് ....

"....എവിടെ പോയെടാ കഴുവേറികളെ .... എന്നെ ആശുപത്രീലാക്കാൻ ഒരു തെണ്ടിയും ഇല്ലെടാ ....".

ആ അലർച്ച ഞങ്ങളിൽ ഒരേ സമയം രോഷം പടർത്തി, സുഖത്തിന്റെ പറുദ്ദീസയിൽ നിന്നാണ് എല്ലാം അവസാനിക്കുന്നത്.

"..... നാശം ...".  ഞങ്ങൾ ഒരേ സമയത്ത് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ദേവകിയെ നിലത്തേക്ക് ഇറക്കി. കുണ്ണയെ പാന്റിന്റെ ഉള്ളിലേക്കിട്ട് മുത്തച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. വേഗത്തിൽ വസ്ത്രം ധരിച്ച് ദേവകിയും വന്നു. മുത്തച്ഛനെ വേഗത്തിൽ വസ്ത്രം ധരിപ്പിക്ക പണിയിൽ ദേവകി ഏർപ്പെട്ടു. ഞാൻ അന്നേരം പേഴ്‌സും വണ്ടിയുടെ താക്കോലും എടുക്കാൻ ഓടി. തിരിച്ച് വന്നപ്പോഴേക്കും മുത്തച്ഛൻ റെഡിയായി.

ഞങ്ങൾ ഇരുവരും താങ്ങിപിടിച്ച് ഉമ്മറത്തേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു. കാറിൽ കയറ്റിയ ശേഷം അതെ വേഗത്തിൽ ഞാൻ വണ്ടിയോടിച്ചു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയ ശേഷം അധികം വൈകാതെ മുത്തച്ഛൻ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഞാൻ ബില്ലടയ്ക്കാനും മറ്റും ഓട്ടമായിരുന്നു.

ഏകദേശം മൂന്ന് മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ICU വാർഡിൽ കയറി മുത്തച്ഛനെ കാണാൻ പറ്റി.

ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിപ്പിച്ച് മുത്തച്ഛൻ ആ കാര്യം ചോദിച്ചു.

"....എന്താടാ രണ്ടും ആ മുറിയിൽ കയറി ചെയ്ത്യേ ....".

ഞാനും ദേവകിയും പരുങ്ങി.

മുത്തച്ഛൻ ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു .....

അറിയാതെ ഞങ്ങളും പങ്കുചേർന്നു.

"....ഡാ ദേവദത്താ ... നീ വേഗം നിൻെറ അമ്മയെ വിളിക്കടാ ....".

".....കാണാൻ കാർണോർക്ക് കൊതിയായല്ലേ ....".

ദേവകിയാണ് പറഞ്ഞത്. പെട്ടെന്ന് അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ സംശയിച്ച മുത്തച്ഛൻ എന്നെ പരിഭ്രമത്തോടെ നോക്കി.

"...പേടിക്കണ്ടാ .... ഈ ആളുടെ സകല വർത്തമാനവും ഈ ചെറുമകൻ ഒളിഞ്ഞ് നിന്ന് കേഴ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .... ഞാനത് അന്നേരം കാർന്നോരോട് പറയാതിരുന്നതാ.....".

ദേവകി കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. ഞാനെല്ലാം ഒളിഞ്ഞ് നിന്ന് കാണുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു എന്നത് എനിക്ക് പുതിയ അറിവായിരുന്നു. മുത്തച്ഛൻ അന്നേരം ആകെ പരിഭ്രമിച്ച മട്ടായിരുന്നു.

അന്നേരം ദേവകി അടുത്ത വെടി പൊട്ടിച്ചു.

"...ഇനി ശാന്തീ കുഞ്ഞമ്മയ്ക്ക് ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളെ കാർന്നോരെ ....".

മുത്തച്ഛൻ അവളെ നോക്കി. സംശയം