Chapter Title : ശാന്തി മേനോൻ 3 [ഡോ.കിരാതൻ]

വൈകീട്ട് ചായ ഗ്ലാസ്സുമായി ഞാൻ ജനാലയുടെ അരികിൽ ദൂരവീക്ഷണം നടത്തുന്ന സമയം. പുറകിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം.

"..... എന്താണ് ... വല്ല കഥയുടെ പണിപ്പുരയിലാണോ ????".

ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ ആലീസ്. അവൾ നേരത്തേക്കാളും അതി സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു. ജലഅനാലിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റിൽ അവളുടെ ചുള നീണ്ട മുടിയിഴകൾ അൽപ്പം ഇളകി കളിച്ചു. അവളുടെ കുട്ടിത്ത്വം മാരാത്ത് കവിളിൽ കുസൃതി വിടർന്നിരിക്കുന്നു.

ഞാൻ പരിഭവമെല്ലാം മറന്ന നിമിഷം......

".... എവിടെയായിരുന്നു ഇത്രയ്മ് ദിവസ്സം .....".

"...... നാട്ടിലേക്കൊന്ന് പോയി .....".

"..... അപ്പോൾ മൊത്തത്തിൽ അടിച്ച് പൊളിയായിരുന്നു.....".

".....ഹാ ... സാധാരണ അങ്ങനെയൊക്കെയായിരുന്നു ...പക്ഷെ ഇപ്രാവശ്യം ....".

അവൾ വാക്കുകൾ വിഴുങ്ങി, അവളുടെ മുഖം ചെറുതായി മങ്ങി.

"... വീട്ടിൽ വല്ല പ്രശനങ്ങൾ ????".

"..... ഏയ് അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല .... എന്തോ എനിക്ക് ഇപ്രാവശ്യം പോകാനേ തോന്നിയെ ഇല്ല..... ടിക്കറ്റിൻെറ കാശ് കളയണ്ടാ എന്ന് കരുതി പോയതാ ...".

"..... എന്താ അങ്ങനെ തോന്നാൻ ......".

ഞാൻ അറിയാതെ ചോദിച്ചതിന് അവൾ ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ ഉരുട്ടി എന്നെ ദേഷ്യഭാവത്തിൽ നോക്കി. അവളുടെ വെളുത്ത കവിളുകൾ ചുവന്നു. ഇനിയും തനിക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ എന്നൊരു ഭാവമായിരുന്നു അവളിലാകെ പ്രതിഫലിച്ചത്.

പെട്ടെന്നായിരുന്നു അവളുടെ നഴ്‌സിങ്ങ് ഹെഡ് കോറിഡോറിൽ നിന്ന് വിളിച്ചത്.

"..... ഇനിയും വരില്ലേ ...തിരക്ക് കഴിഞ്ഞ് ഇങ്ങോട്ട് ...". ഞാൻ ആർത്തിയോടെ ചോദിച്ചു. ആ ഭാവം എനിക്ക് മറയ്ക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല.

അവളുടെ ചുവന്ന കവിളുകൾ പ്രകാശിച്ചു.

".... വരൂല്ലോ ....വരാതിരിക്ക്യാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ ...".

കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ച് അവൾ വേഗത്തിൽ നടന്നു.

ഇളകിയാടുന്ന