Chapter Title : ശാന്തി മേനോൻ 3 [ഡോ.കിരാതൻ]

വർഷങ്ങളായി നഷ്ട്ടപ്പെട്ട് പോയ ശൗര്യം മുത്തച്ഛൻ  ശരിക്കും അങ്ങ് വീണ്ടെടുക്കുകയായിരുന്നു.

പ്രതാപിയായ മുത്തച്ഛന്റെ ദ്വേഷ്യത്തിന് മുന്നിൽ അമ്മ ചെറുതായി തളർന്നു.

" .... നിനക്ക് ഞാൻ ചാവാൻ കിടന്നപ്പോൾ അവിടേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ സമയമില്ല അല്ലേ ..... കാശൊക്കെ എന്താ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിയാം ...".

മുത്തച്ഛൻ സങ്കടവും വൈരാഗ്യവും സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിനപ്പുറമായി.

" ... ദേ അച്ഛാ ... എന്നെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കല്ലേ ....".

അമ്മയിൽ അന്നേരം പതിന്മടങ്ങ് ദേഷ്യം വർദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. വിത്ത് ഗുണം പത്ത് ഗുണം.

" .... നിന്റെ കളിയൊക്കെ തീർന്നൂ മോളേ ... ഇവിടെ അടങ്ങിയൊതുങ്ങി നിന്നോണം .... തിന്നാനും കുടിക്കാനുമൊക്കെ ഞാൻ തരും ....".

" ..... എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ തീറ്റ വേണ്ടാ .... ഒറ്റയ്ക്ക് സമ്പാദിക്കാൻ എനിക്കറിയാം .... ".

" .... അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അങ്ങനെയാകട്ടെ  ..... മോളങ്ങോട്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് സമ്പാദിച്ച് ജീവിച്ചോ ....".

" .... എന്തെ ... എനിക്കതിന് കഴിയില്ലെന്ന് അച്ഛന് തോന്നുന്നുണ്ടോ  ??? ".

ശാന്തി  പുലിയെ പോലെ ചീറിക്കൊണ്ട് പരമേശ്വരൻ മേനോന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

" .... അതെന്നെയാ നിനക്കിനി വഴിയുള്ളൂ ....".

" .... കാണിച്ച് തരാം ....".

ചന്തി കുലുക്കിക്കൊണ്ട് അമ്മ തിരിച്ച് നടന്നു. നല്ല ദേഷ്യത്തിൽ തിരിഞ്ഞതിനാൽ വെള്ളം നിറച്ച ബലൂൺ പോലെ അതിളകിയാടി. ആരെയും മനം മയക്കാൻ ഉതകുന്ന വിരുന്നായിരുന്നു അത്. അതിനാൽ മുത്തച്ഛൻ അമ്മയുടെ ചന്തിയിലേക്ക് തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി. വാതിലടയ്ക്കാതെ കോറിഡോറിലൂടെ ദ്വേഷ്യത്തോടെ നടന്നു പോകുന്ന അമ്മയെ ഞാൻ നോക്കി.

അന്നേരം മുത്തച്ഛൻ