Chapter Title : ശാന്തി മേനോൻ 4 [ഡോ.കിരാതൻ]

വിരലിനാൽ ഏറ്റ അടിയുടെ ചുവന്ന പാട് വെളുത്ത് തുടുത്ത കവിളിൽ തെളിഞ്ഞു.

മുത്തച്ഛൻ എന്നെ നോക്കി തിരിഞ്ഞു.

" ..... കണ്ടാ ദേവാ ....  ഈ പുണ്ടാച്ചി മോൾ ഇങ്ങനെ എന്ത് ചെയ്താലും മിണ്ടാതെ അനങ്ങാതെ നിൽക്കുകയേ ഉള്ളൂ .....  ഇല്ലേൽ സ്വത്തിന്റെ പത്ത് പൈസ പോലും കിട്ടില്ല എന്നവൾക്ക് അറിയാം ...".

എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞതിന് ശേഷം അമ്മയിലേക്ക് മുത്തച്ഛൻ തിരിഞ്ഞു. ആ വലത് കൈ അമ്മയുടെ നനഞ്ഞ സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ വയർത്തടത്തിലേക്ക് കയറി. അമ്മ എല്ലാം സഹിച്ച് ദ്വേഷ്യം കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നു. മുത്തച്ഛന്റെ കൈ മാർദ്ദവമുള്ള അമ്മയുടെ വയറിലൂടെ സാരിയുടെ  മടിക്കുത്തിനിടയിലേക്ക് ആക്രമിച്ച് കയറി. അമ്മ എല്ലാം സഹിച്ച് അങ്ങനെ തന്നെ പ്രതിമയെ പോലെ നിന്നു. മുത്തച്ഛന്റെ വലത് കൈ അമ്മയുടെ പൂറിൽ തൊട്ടു. അമ്മയിൽ അരുതേ എന്ന ഭാവം പോലുമില്ല. മുഖത്ത് വെറുപ്പ് മാത്രം. കട്ട വെറുപ്പ്.

സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ അമ്മയുടെ പൂറിൽ തലോടുന്ന മുത്തച്ഛൻ എന്നെ നോക്കി.

കേട്ടോ ദേവാ ....  ഇത്രയേ ഉള്ളൂ പെണ്ണ് ...  ഇത്രയേ ഉള്ളൂ നിന്റെ കഴപ്പി അമ്മ .  ".

മുത്തച്ഛന്റെ കൈവിരലുകൾ അമ്മയുടെ ഇരു തുടകളുടെ സംഗമത്തിൽ ആഞ്ഞ് പിടി മുറുക്കി. ആ വിരലുകൾ പ്രണയത്തിന്റെ രതിയല്ല അവിടെ നൽകുന്നത്, മറിച്ച് വേദനിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ നുള്ളുകയും പിച്ചുകയും ആയിരുന്നു.

മുത്തച്ഛന്റെ ചെയ്തതിൽ അമ്മയിൽ വേദന കയറി വരുന്നത് ആ തുടുത്ത മുഖത്ത് ആകെ പരന്നിരുന്നു.

മുത്തച്ഛൻ എന്നെ നോക്കി.

"..... ഈ പിഴച്ചവൾക്കുണ്ടായോനെ ഇങ്ങ് വാടാ ...".

മുത്തച്ഛന്റെ അലർച്ചയിൽ ഞാൻ