Chapter Title : ശാന്തമ്മയുടെ കന്ത് [Deepak]

എന്ന ഭയവും അയാൾക്ക്‌ ഇല്ലാതിരുന്നില്ല.
രാത്രിയിൽ തന്നെ പ്രാപിക്കുവാൻ വന്ന ജയകുമാറിനെ ( ശാന്തമ്മയുടെ ഭർത്താവ്) അവൾ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തി. തനിക്കു ആർത്തവമാണെന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ മാറിക്കിടന്നു.
നിഷ്‌ക്കളങ്കനായ ആ പാവം ഭർത്താവ് വികാരങ്ങളടക്കി ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു.
ആ ദമ്പതികൾക്ക് ആരാത്രി ഉറക്കമില്ലാത്തതായി. അവർക്കിടയിൽ വളരെ ദുഷിച്ച ഒരു വിള്ളൽ വീണിരിക്കുന്നു. ശാരീരികവും മാനസികവുമായ അകൽച്ച.
ഭീമമായ അതിന്റെ ഭവിഷ്യത്തുകൾ പക്ഷെ അധികമറിയാതെ ജയകുമാർ കിടന്നു.
എങ്ങനെയെങ്കിലും നേരം വെളുത്തു ജയകുമാർ ഒന്ന് പോയിക്കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ശാന്തമ്മ മനസ്സിൽ കരുതി കിടന്നു.
രാത്രിയുടെ അവസാന യാമത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് മയങ്ങി, ജോസഫിനെ സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങി.
ജയകുമാർ ആകെ വിഷമത്തിലായിരുന്നു. അയാൾ ചിന്തിച്ചതൊക്കെ തന്റെ ഭാര്യയുടെ അകാരണമായ മനം മാറ്റത്തിലാണ്.അവൾ ഒരുപാട് മാറിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷെ താൻ അടുത്തില്ലാത്തതിന്റെയും കുട്ടികളില്ലാത്തതും ആകാം അവളുടെ സങ്കടം. അതുകൊണ്ടാവാം അവൾ അങ്ങനെ ആയത്. അയാൾ അതോർത്തു സമാധാനിച്ചു.
എന്നാൽ ഇതൊന്നുമറിയാതെ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ സുഖമായി കൂർക്കം വലിച്ചു ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു ജോസഫ്.
പിറ്റേന്ന് ജയകുമാർ പതിവിലും നേരത്തെ ജോലിസ്ഥലത്തേക്ക് പോകുവാൻ തയ്യാറായി. അപ്പോഴും ശാന്ത കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ഉറങ്ങുന്നത് പോലെ കിടന്നു. അയാൾ കിടക്കയിൽ ചെന്ന് അവളോട് യാത്ര പറഞ്ഞിട്ട് പോയി. അവൾ ഉണർന്നു കിടക്കുകയാണെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായി.
ശാന്തമ്മ ഭർത്താവിന് ഒരു ചായ പോലും ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തില്ല.
അവൾക്കു അയാളോട് എന്തോ ഭയങ്കരമായ ഒരു വൈരാഗ്യബുദ്ധി ഉടലെടുത്തു.
അതിൽ ശാന്തമ്മയ്ക്കു പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു പശ്ചാത്താപവും ഉണ്ടായില്ല.
ജയകുമാർ പോയിക്കഴിഞ്ഞാണ് അവൾ എണീറ്റത്. പ്രഭാതകർമ്മങ്ങൾക്കു ശേഷം അവൾ അപ്പുറത്തു ചെന്ന് ജോസഫിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടി.
അയാൾ അപ്പോഴും ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. കുറെ കഴിഞ്ഞു അവൾ കതകു തുറന്നു.
ജോസഫ്:"നിന്റെ കെട്ടിയോൻ പോയോ"
ശാന്തമ്മ : "അയാൾ കാലത്തെ പോയി"
ജോസഫ് ആർത്തിയോടെ അവളെ പിടിച്ചു കിടക്കയിലേക്ക് തള്ളി. അവളും അതാഗ്രഹിച്ചാണ് വന്നത്. ഇന്നലെ രാത്രി മുഴുവനും അവൾ ജോസഫിനെ ഓർത്തു നെടുവീർപ്പിട്ടാണ് രാത്രി തള്ളി നീക്കിയത്.
ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ഇരുവർക്കും ആർത്തി ഇരട്ടിച്ചു. അവർ എല്ലാം മറന്നു രതിലീലകളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. കെട്ടിപ്പുണർന്നു ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അന്യോന്യം പകർന്നു.