ശാരദ ടീച്ചർ 2 [Dr. Wanderlust]

വെച്ച് അവർ മുടി ഒന്ന് ഒതുക്കിക്കെട്ടി, സാരിയുടെ തലപ്പ് കൃത്യമായി തോളിൽ പിൻ ചെയ്തു വെച്ചു.

"തീർന്നോടാ?" ശാരദ എല്ലാവരോടുമായി ചോദിച്ചു.

"ഉം... ഇന്നത്തെ ഭാഗങ്ങൾ ഏകദേശം കഴിഞ്ഞു ടീച്ചറേ. ബാക്കി നാളെ നോക്കാം എന്ന് കരുതി," അജിത്താണ് മറുപടി നൽകിയത്. അവൻ തന്റെ ബാഗ് തോളിലിട്ട് ഹാളിലേക്ക് വന്നു. ബാക്കിയുള്ള മൂന്നുപേരും അവന്റെ പിന്നാലെ ഇറങ്ങി.

രാഹുലും നിതിനും സച്ചിനും ടീച്ചറെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ വല്ലാത്തൊരു സംസാരമോ നോട്ടമോ ഇപ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്തില്ലായിരുന്നു. വളരെ സാധാരണക്കാരായ കുട്ടികളെപ്പോലെ അവർ പെരുമാറി.

"ശരി ടീച്ചറേ, എന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങട്ടെ. ചായക്കും പലഹാരത്തിനും ഒക്കെ താങ്ക്സ് കേട്ടോ. നല്ല രുചിയായിരുന്നു," സച്ചിൻ പറഞ്ഞു.

"അതിനെന്താടാ. നിങ്ങൾ പഠിക്കാൻ താല്പര്യം കാണിച്ചാൽ എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ," ശാരദ അവരെ വാതിൽക്കൽ വരെ ചെന്ന് യാത്രയാക്കി.

മുറ്റത്ത് ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ നിതിൻ വിനുവിന്റെ തോളിൽ തട്ടി. "നാളെ കാണാംടാ. ഇന്ന് ശരിക്കും വർക്ക് ഔട്ട് ആയി.

"

"ശരിടാ," വിനു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ബൈക്കുകൾ ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുന്നത് വരെ ശാരദ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ നിന്നു.

അവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീടാകെ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദമായതുപോലെ അവർക്ക് തോന്നി. എന്നാൽ ഒരു നിഗൂഢമായ വികാരം,എന്തോ ഒന്ന്‌ അവളിൽ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കി.ഇത്രയും നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ബഹളവും കുട്ടികളുടെ ചിരിയുമൊക്കെ മാറിയപ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത ശൂന്യത.

വിനുവിന്റെ ഉള്ളിലെ പേടി അവനെ തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അജിത്തും കൂട്ടരും പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഹാളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ നിശബ്ദത തിരിച്ചുവന്നു. പക്ഷേ, അതൊരു സമാധാനത്തിന്റെ നിശബ്ദതയായിരുന്നില്ല.

വിനുവിന് തന്റെ ഉള്ളിലെ രഹസ്യങ്ങളും അജിത്ത് നൽകിയ ഫോണും ഒക്കെ വലിയൊരു ഭാരമായി തോന്നി. അവൻ പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു.

​ശാരദ ടീച്ചർ സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ആകെ തളർന്ന വേഷം. സാരിയുടെ തലപ്പുകൊണ്ട് അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും മുഖം തുടച്ചു. അവരുടെ ഗൗരവമുള്ള മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ വിനുവിന് പേടിയായിരുന്നു.

​"വിനു... ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ," ടീച്ചറുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആ പഴയ കടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.

​വിനു പേടിയോടെ അമ്മയുടെ അരികിൽ ചെന്ന് നിന്നു.

അവൻ തല ഉയർത്തി നോക്കിയതേയില്ല.

​"എന്താ അമ്മേ?" അവൻ വിക്കി വിക്കി ചോദിച്ചു.

​"നിന്നോട് ഞാൻ പലതവണ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ലേ ആ അജിത്തിനെയും സംഘത്തെയും വീട്ടിൽ കയറ്റരുതെന്ന്? ഇന്ന് അവർ ഇവിടെ കാട്ടിക്കൂട്ടിയത് കണ്ടില്ലേ? എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നുന്നു. അവർക്ക് പഠിക്കാനൊന്നുമല്ല താല്പര്യം എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി," ശാരദ കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​വിനു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു പിടിച്ചു നിന്നു. അമ്മയുടെ ഈ വഴക്ക് അവന് ശീലമാണ്,

പക്ഷേ ഇന്ന് ആ വഴക്കിന് പിന്നിൽ ഒരു തരം വിറയൽ ഉള്ളത് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​

"നീ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? നിനക്ക് അവരോട് കൂട്ടു കൂടാനാണോ താല്പര്യം? സ്കൂളിലെ ഏറ്റവും വലിയ തല്ലിപ്പൊളികളാണവർ. അവരുടെ സംസാരമൊക്കെ നീ കേട്ടില്ലേ? ഓരോ ഡബിൾ മീനിങ് ഡയലോഗുകൾ... നിനക്ക് ഇതൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ലേ?" ശാരദ