ശാരദ ടീച്ചർ 2 [Dr. Wanderlust]

നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ വിറയ്ക്കുന്നത് അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചിന്തിച്ചു. അന്ന് രാത്രി അവർക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ ഉടൽ ഒരു അപരിചിതമായ വിശപ്പിനായി ദാഹിക്കുന്നത് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ലൈബ്രറിയിൽ പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കുന്നതിനിടയിലാണ് സച്ചിനും രാഹുലും അങ്ങോട്ട് വന്നത്. ലൈബ്രേറിയൻ പോയ സമയം നോക്കി അവർ ടീച്ചറെ ഏറ്റവും പിന്നിലെ ഇരുണ്ട റാക്കുകൾക്കിടയിലേക്ക് വളഞ്ഞു.

കുട്ടികളാരും ആ ഭാഗത്തേക്ക് വരാറില്ല. പെട്ടെന്ന് ഒരു നിഴൽ കണ്ടാണ് അവർ തലയുയർത്തിയത്.

രാഹുലും സച്ചിനും അവിടെ നിൽക്കുന്നു. രാഹുലിന്റെ കയ്യിൽ വിനു അവർക്ക് കൊടുത്ത ടീച്ചറുടെ ആ നീല അടിവസ്ത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അത് കയ്യിലിട്ട് പതുക്കെ കറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"രാഹുൽ... ഇത് ലൈബ്രറിയാണ്. നീ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്?" ശാരദ ഭയത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി.

"ടീച്ചറേ, എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? ഞങ്ങൾ നിതിനെ പോലെയല്ല ," രാഹുൽ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. അവൻ ആ തുണി ടീച്ചറുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു.

"ഇത് വിനു തന്നതാണ്. അവൻ ഒരു മണ്ടനായതുകൊണ്ട് ഇത് ആർക്കെങ്കിലും കൊടുത്തു എന്ന് വരും. ഞങ്ങൾ അത് തിരിച്ചു തരാൻ വന്നതാ."

ശാരദ അത് വേഗം വാങ്ങി ബാഗിലിട്ടു. "നന്ദി... നിങ്ങൾ ഇനി പൊയ്ക്കോ."

"അത്ര വേഗം പോകാനോ?" സച്ചിൻ ടീച്ചറുടെ മറുവശത്ത് ഇരുന്നു. "ടീച്ചറേ, അജിത്തിന് ടീച്ചറുടെ ശരീരം മതി. പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെയല്ല. ടീച്ചറെ ഒന്ന് സ്നേഹിക്കണം. ടീച്ചറുടെ ഈ ഒറ്റപ്പെടൽ ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകും. ഗൾഫിലുള്ള ആ കോന്തൻ വിളിക്കുമ്പോൾ തരാത്ത ഒരു സുഖം ഞങ്ങൾക്ക് തരാൻ കഴിയും."

ശാരദയുടെ മുഖം ചുവന്നു. "നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? എന്റെ മകന്റെ പ്രായമല്ലേ ഉള്ളൂ നിങ്ങൾക്ക്?"

"പ്രായം വെറും നമ്പറല്ലേ ശാരദ..." രാഹുൽ ആദ്യമായി അവരെ പേര് വിളിച്ചു. അവൻ ടീച്ചറുടെ സാരിയുടെ പുറത്തൂടെ അവരുടെ തടിച്ച തുടകളിൽ പതുക്കെ കൈവെച്ചു. "ഈ ഉടൽ... ഇത് ഇങ്ങനെ വെറുതെ കളയാനുള്ളതാണോ? നോക്കൂ, ടീച്ചർ പോലും അറിയാതെ ടീച്ചറുടെ ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്. അതൊരു ആഗ്രഹമല്ലേ?"

രാഹുലിന്റെ വിരലുകൾ സാരിക്കു മുകളിലൂടെ വൃത്തത്തിൽ ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ശാരദയ്ക്ക് തടയണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ സ്പർശനത്തിന് ഒരു മാന്ത്രികതയുണ്ടായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി താൻ മിസ്സ് ചെയ്ത ഒരു പുരുഷ സാമീപ്യം. രാഹുലിന്റെ ശബ്ദം കൂടുതൽ താഴ്ന്നു, അതൊരു മന്ത്രണം പോലെ അവരുടെ കാതുകളിൽ പതിച്ചു.

"ടീച്ചറേ, നിതിൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ... ഈ സാരിയിൽ കാണുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു നിധി ഇതിനുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടല്ലേ?" സച്ചിൻ മുന്നിൽ നിന്ന് അവരുടെ സാരിത്തലപ്പിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"സച്ചിൻ... രാഹുൽ... അരുത്... ആരെങ്കിലും വരും," ശാരദ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരുതരം പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു.

"നിങ്ങൾ എന്നെ എന്ത് ചെയ്യാനാ ഭാവം?" ശാരദ തളർന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

"ഞങ്ങൾ ടീച്ചറെ ഒരു രാജ്ഞിയെപ്പോലെ നോക്കും ..." സച്ചിൻ ടീച്ചറുടെ മുഖം ബലമായി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. "ടീച്ചറുടെ ഈ ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ... ഇതിൽ എത്ര കാലമായി ഒരു ആണിന്റെ ചൂട് പടർന്നിട്ട്? ഈ ദാഹം ഞങ്ങൾ