Chapter Title : ശാരീവം [AQUAMEN]

നോക്കുന്നതും എല്ലാം അവൾക്കറിയാം എന്നാൽ ഒരു തരി അവസരം കൊടുത്തിട്ടില്ല ഒരാൾക്കും...

അതുകൊണ്ട് തന്നെ നേരിട്ട് ആരും മുട്ടാനും പോകാറില്ല എന്നോട് കുറച്ച് അനുകമ്പ കൂടുതലാണ് കാരണം അവന്മാരെ പോലെ ഞാൻ ചൂഴ്ന്നുതിന്നുന്ന നോട്ടമൊന്നും നോക്കാറില്ല മാത്രമല്ല പൊതുവെ കണ്ണിലുണ്ണിയും അതിലുപരി എന്റെ തൊട്ടയൽപ്പാക്കം കൂടെയാണ് എന്റെ ഉള്ളുലെന്താണെന്ന് എനിക്കല്ലേ അറിയും എന്നും എന്റെ കാമറാണിയെ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലെത്തിക്കാറുണ്ടെന്ന് എന്റെ പൊന്നിന്നറിയില്ലല്ലോ!

അങ്ങനെ കോവിഡിന്റെ രണ്ടാം തരംഗം. നാട്ടിൽ അത്യാവശ്യത്തിന് സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനം ഒക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആ സമയത്തെ വോളന്റീർ ആയിഒക്കെ നടക്കുന്ന സമയം കോവിഡ് ബാധിച്ച വീട്ടിലേക്ക് സാധനങ്ങൾ എത്തിച്ചുകൊടുക്കലും...ഇൻഫെക്ടഡ് ആയിട്ടുള്ള വീടുകൾ ക്ലീൻ ചെയ്തും കൊടുക്കുന്ന സമയം...

വൈകാതെ ആ വാർത്ത വന്നെത്തി എന്റെ അപ്സരസിന്റെ ഭർത്താവിനും കോവിഡ്... ആദ്യം അത് കേട്ടപ്പോ സങ്കടം ആണ് തോന്നിയത് ശാരിക്കും ഉണ്ടാകുമോ?എന്നും കുറച്ച് നേത്ര സുഖങ്ങൾ ഒക്കെ കിട്ടുന്നതാ അത് പോയിക്കിട്ടുമോ? ? അങ്ങനെ ആലോചികുമ്പോൾ ഒരു വിളി മനൂ..... അതെ എന്റെ റാണി തന്നെ അത്. ശാരി:മനു, ഏട്ടന് പോസിറ്റീവ് ആയത് അറിഞ്ഞില്ലേ? ഞാൻ : ആ അറിഞ്ഞു അമ്മ പറഞ്ഞു,ചേച്ചിക്കൊ? ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്തില്ലേ? ശാരി :ഇല്ല മനു ഭാഗ്യത്തിന് എനിക്ക് നെഗറ്റീവ് ആണ്... ഞാൻ :ഇനിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും? അനിലേട്ടനെ എങ്ങോട്ട് മാറ്റും? ശാരി :തറവാട്ടിലേക്ക് തന്നെ അല്ലാതെ വേറെ വഴി ഇല്ല! ഞാൻ :അപ്പൊ ചേച്ചിയോ? ഇനി ഇപ്പൊ ഇവിടെ നിക്കാൻ പറ്റുവോ? ശാരി :ആട കുഴപ്പില്ല, സാനിറ്റയ്സ് ചെയ്തമതി എനിക്ക് ഇവിടെ തന്നെ ക്വാറന്റൈൻ ഇരിക്കാം, നീ ഒന്ന് പഞ്ചായത്തിലോട്ട്