Chapter Title : ഷാര്ജയിലെ ഓണം
എന്ന്. എന്റെ വിസ ഉടനെ തീരും. എന്നെ എങ്ങനെ എങ്കിലും ഇവിടെ നിന്നു നാട്ടിലേക്ക് അയക്കാനാ അയാള് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നത്.
രാഹുല് : അല്ല എന്റെ കമ്പനിയില് ജോലി നോക്കണോ
മൃദുല : അത് രാഹുലിന് ബുദ്ധിമുട്ട് ആവില്ലേ.
രാഹുല് : ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല. നല്ല പോലെ ജോലി ചെയ്തില്ലേല് മൃദുലയ്ക്ക് ചിലപ്പോ ബുദ്ധിമുട്ട് ആകും
മൃദുല : എനിക്ക് ജോലി ചെയ്യാന് മടി ഒന്നും ഇല്ല. എനിക്ക് ചുമ്മാതെ ഇരിക്കാന് ഇഷ്ടം അല്ല. അവിടെ ഞാന് ചത്ത് കിടന്നു ജോലി ചെയ്തിട്ടും ആ മാനേജര്ക്ക് എന്നെ ഒരു വിലയും ഇല്ല.
രാഹുല് : എന്നാല് എന്റെ കൂടെ പോരുന്നോ
മൃദുല : എനിക്ക് സമ്മതം ആണ്
അത് പറഞ്ഞ അവള് ചിരിച്ചു. പിന്നീടാണ് ഞാന് പറഞ്ഞത് എന്താണെന്ന് ഞാന് ഓര്ത്തത്. അപ്പൊ അവള് എല്ലാത്തിനും തയ്യാറായി നില്ക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
രാഹുല് : എന്നാല്. ഉടനെ എന്റെ കമ്പനിയില് ജോയിന് ചെയ്യാന് തയ്യാറായിക്കോ. നാളെ എനിക്ക് റെസ്യുമേ മെയില് അയക്കണം. അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാന് വിളിക്കാം. അപ്പൊ ഇനി എന്റെ കൂടെ മൃദുലയും കാണും അല്ലെ.
അതെ കേട്ട അവള് സന്തോഷത്തോടെ ഒന്ന് മൂളി.
മൃദുല : രാഹുലിനെ എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായി. ഇങ്ങനെ എന്നോട് ആരും ഫ്രീ ആയി സംസാരിക്കാറില്ല. എനിക്ക് ഒരു ജോലിയുടെ പ്രശനം വന്നപ്പോള് തന്നെ രാഹുല് എന്നെ സഹായിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. എനിക്ക് ഇത് പോലെ ഒരാളെ ആയിരുന്നു ഭര്ത്താവ് ആയി വേണ്ടത്
രാഹുല് : ദൈവമേ. ഞാന് അത് അങ്ങോട്ട് പറയാന് വരിക ആയിരുന്നു. എന്റെ സങ്കല്പ്പത്തില് ഉള്ള പെണ്ണിന്റെ എല്ലാ ലക്ഷണവും മൃദുലയ്ക്കുണ്ട്. എനിക്കും ഇത് പോലെ ഫ്രീ ആയി സംസാരിക്കുന്ന പെണ്ണിനെ ആണ് വേണ്ടത്. സത്യം പറഞ്ഞാല് ഇപ്പോഴും എനിക്ക് മൃദുലയെ കെട്ടണം എന്നുണ്ട്
മൃദുല : രാഹുല് പറയുന്നത് ഒക്കെ സത്യം ആണോ
രാഹുല് : മൃദുലയോട് ഞാന് എന്തിനു കളവ് പറയണം. എല്ലാം ദൈവ നിശ്ചയം പോലെ തോന്നുന്നു. ഞാന് എത്ര
💬 Comments
View all comments