Chapter Title : ഷജ്നാമെഹ്റിൻ 4

ഞരക്കങ്ങളുയർന്നു.

ഇതേ സമയം വരാന്തയിലൊരാൾ ഈ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങളെല്ലാം കേട്ട് അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു!!അതേ സാക്ഷാൽ പ്രതാപൻ തിരുമേനി! തന്റെ പൊന്നുമക്കൾ ഉള്ളിലെന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് തിരുമേനിക്ക് ഊഹിക്കാമെങ്കിലും അത് വിശ്വാസത്തിലെടുക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

തിരുമേനി ക്ലോക്കിൽ നോക്കി അര മണിക്കൂറിലധികമായിത് തുടങ്ങിയിട്ട് വാതിലിൽ പഴുതുകളൊന്നുമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് പോലും തീർച്ചയാക്കാൻ വയ്യ.

താക്കോൽ പഴുതിൽ ഉള്ളിൽ താക്കോൽ‌ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് കാണാനും വയ്യ ഒരു ചെറിയ കമ്പിയെടുത്ത് ഒന്ന് കുത്തിയാൽ അത് വീഴുമായിരിക്കും പക്ഷേ അവർ ആ ശബ്ദം കേട്ടാൽ തെറ്റിദ്ധരിക്കില്ലേ?

ഹാ അങ്ങിനെയെങ്കിലും ഈ കൂത്തൊന്ന് നിർത്തിയെങ്കിൽ പുണ്യമായെന്ന് ആത്മഗതം ചെയ്ത തിരുമേനി ഷെൽഫിൽ നിന്ന് സ്ക്രൂഡ്രൈവറെടുത്ത് ഒരു കുത്ത്..! നല്ല ഭാരമുള്ള താക്കോൽ തെറിച്ച് തറയിൽ വീണു.

ഒരു നിമിഷം വ്യക്തമായ ശബ്ദത്തിൽ തിരുമേനിയൊന്ന് ശ്വാസം പിടിച്ചിരുന്നു.

രണ്ടുപേരും പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് വാതിലിനടുത്തെത്തി തമ്പുരാൻ രണ്ട് നഗ്നമേനികളും പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് ഒന്നേ നോക്കിയുള്ളൂ പിന്തിരിഞ്ഞ് കളഞ്ഞ തമ്പുരാൻ പെട്ടെന്ന് തന്റെ അറയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു.

"ദേവ്യേ ആരാദ്?" "അച്ഛനാവും അച്ചനെപ്പോഴും വൈകിയാണ് ഉറങ്ങാറ്,നമ്മളെന്തൊര് ഒച്ചയായിരുന്നു അച്ഛനെല്ലാം കേട്ടുകാണും ശ്ശോ ഓർത്തിട്ട് തൊലിയുരിയുന്നു."

"ഓ അച്ഛനപ്പോ ദൊക്കേ ഒളിഞ്ഞ് നോക്ക്യേര്ന്നല്ലേ?"

"പോ പെണ്ണെ അച്ഛനങ്ങനത്തെ ആളല്ലാന്ന് നിനക്കറിയില്ല്യേ"

"ഉം,അറിയാം ന്നാലും ഇങ്ങനൊക്കെ ശബ്ദം കേട്ട് ഒന്ന് കാണാൻ തന്നെല്ലേ താക്കോലിൽ കുത്തിയത്, എല്ലോം കണ്ട്ട്ട്ണ്ടാവും ല്ലേ"

ദേവിക്ക് തലകറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി കട്ടിലിൽ തളർന്നിരുന്നു.

"ന്റെ ദേവ്യേ നിപ്പോ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ ഒന്നുമറിയാത്തത് പോലെ അച്ഛൻ പെരുമാറും നോക്കിക്കോ''

അതും പറഞ്ഞ് ഷജ്നയവളുടെ കാലുകളകത്തി അതിൽ‌ ചുംബിച്ചു.

" ഷജ്നാ നി