Chapter Title : ഷജ്നാമെഹ്റിൻ 4

സംസ്കൃത ശ്ലോകങ്ങളും ഏറെ ആസ്വദിക്കാറുണ്ട് ഷാജു.

ദേവികക്കൊപ്പം ക്ലാസിൽ തുടരാൻ സംസ്കൃത വിദ്യാർത്ഥിയായാണ് ഷജ്ന സ്കൂളിൽ തുടർന്നത്. ദേവികയുടെ ഭരതനാട്യത്തിന് എന്നും ഒന്നാം സ്ഥാനം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഷജ്നയുടെ ശബ്ദമാധുര്യത്തിന് മുൻപിൽ ദേവിക ഒഴുകി നടക്കുമായിരുന്നു.

അന്ന് പക്ഷേ പൂമുഖത്ത് സന്ധ്യക്ക് വിളക്ക് തെളിഞ്ഞുവെങ്കിലും,എന്നും ഉണ്ടാവാറുള്ള ഒരു സുഖം തോന്നിയില്ല.

രാത്രി എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ഷജ്നയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ദേവികയെ ഉത്സാഹവതിയാക്കി.

അച്ഛൻ മക്കളെ മാറി മാറി നോക്കി അഭിമാനം കൊണ്ടു.

സാവിത്രി കതകടയ്ക്കുന്നതിന് മുൻപേ ഷജ്ന പൂമുഖത്തെ നിലവിളക്കെടുത്ത് മുറിയിൽ വയ്ക്കാൻ കൊണ്ട് വരുന്നത് കണ്ട് ദേവിക ആശ്ചര്യം പൂണ്ടു. നിലവിളക്കിന്റെ സ്വർണ്ണവെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ദേവീശില്പം തന്റെ അറയിലേക്ക് നെഞ്ചിൽ നെരിപ്പോടുയർത്തി കടന്നുപോയി.

അകത്ത് കടന്ന് കതകടച്ച ദേവിയിൽ ആശകൾക്ക് പുതുജീവൻ വെച്ചത് ഷജ്നയ്ക്ക് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മനസ്സിലായി.

"ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യണോ?"

ഷജ്നയുടെ കള്ളച്ചിരിയോടെയുള്ള ഈ ചോദ്യം ദേവിയിൽ നാണപ്പൂത്തിരി പടർത്തി.

അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ ഷജ്നയ്ക്കൊപ്പം കട്ടിലിൽ കയറിയിരുന്നു.

"ദേവിക്കൊരു മാറ്റോല്ല"

ഷജ്നയവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരലോടിച്ച് പറഞ്ഞു.

ദേവിയുടെ ചുരുണ്ട ചെമ്പൂവിതളുകൾ വിറകൊണ്ടു. അവൾ ഷജ്നയുടെ മാറിലേയ്ക്ക് തലചായ്ച്ചു.

ഷജ്ന ദേവിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ദേവിയവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ടോപ്പിന് മുകളിലൂടെ തഴുകിയുണർത്തി.

ഷജ്നയവളെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി തിരുനെറ്റിയിൽ ചുണ്ടുകളർപ്പിച്ചു.

ദേവി കൂട്ടുകാരിയെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി പവിഴാധരങ്ങളിൽ നേർത്ത മുത്തം നൽകിയതോടെ അത് വരെയുള്ള കുഞ്ഞുകെട്ടുകൾ പൊട്ടിപ്പോയി.

മെഹ്റിൻ കൂട്ടുകാരിയെ തന്നിലേക്കടുപ്പിച്ച് ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തിച്ചുംബിച്ചു,അവയെ ദേവി തന്നിലേക്കടുപ്പിക്കുന്നത് അവളിൽ പൂർത്തിയാവാത്ത ആശകൾ പൂർത്തീകരിക്കാനുള്ള ത്വരയുണർത്തി.

അവളതിനെ കുഞ്ഞുന്നാളിൽ ചെമ്പരത്തിപ്പൂവിലെ തേൻ നുകർന്നത് പോലെ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു.

ദേവിയവളെ