Chapter Title : ശമനം [Master]

പാടില്ല എന്നുമവള്‍ തീരുമാനിച്ചു. അവനെ എത്രയും വേഗം പറഞ്ഞു വിടണം. പക്ഷെ എങ്ങനെ? അതിനുള്ള വഴി കണ്ടെത്തണം; കണ്ടെത്തിയേ തീരൂ. അവന്റെ കുഞ്ഞമ്മയും മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയുമായ തന്നെ അവന്‍ കാമിക്കുമ്പോള്‍, ദുര്‍മ്മോഹത്തോടെ നോക്കുമ്പോള്‍, എങ്ങനെയാണ് അവനെ ഇവിടെ നിര്‍ത്താന്‍ സാധിക്കുക? ജിന്‍സി വിരലുകള്‍ ഞെരിച്ചു.

അസ്വസ്ഥമായ മനസ്സോടെ അവള്‍ എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. അവളിലെ ആര്‍ത്തിപെരുത്ത പെണ്ണ് കിരണിനെ കാമിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ നാവിന്റെ സ്പര്‍ശനം തന്റെ ഇതളുകളുടെ നടുവില്‍ അറിയാന്‍ അത്യാര്‍ത്തി പൂണ്ടെങ്കിലും, അവന്റെ മുഴുത്ത കുണ്ണ തന്‍റെ എല്ലാ ദ്വാരങ്ങളിലും ഊക്കോടെ മേയണം എന്ന് മോഹിച്ചെങ്കിലും അവളിലെ പാതിവ്രത്യമുള്ള ഭാര്യ അവനെ പറഞ്ഞുവിടാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. എബിയോട് സൗകര്യം പോലെ അത് പറയണമെന്നും അവള്‍ കണക്കുകൂട്ടി. പക്ഷെ എന്ത് കാരണം പറയും എന്ന് അവള്‍ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.

അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണിനുശേഷം കട്ടിലില്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ ജിന്‍സി എബിയോട് അതെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചു.

“അതേയ്, നമുക്ക് ഇനി കിരണിനെ ഇവിടെ നിര്‍ത്തണോ? ഇപ്പൊ ഇച്ചായന് അവനില്ലെങ്കിലും നടക്കാനൊക്ക സാധിക്കില്ലേ?” വിരലുകള്‍ ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് അസ്വസ്ഥതയോടെ അവള്‍ ചോദിച്ചു. എബി അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി.

“എന്താ പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കാന്‍? തനിയെ നടക്കണമെങ്കില്‍ ഒരു നാലഞ്ച് മാസമെങ്കിലും കുറഞ്ഞത് വേണ്ടിവരും എന്നല്ലേ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞത്? ഇപ്പോള്‍ അവനില്ലെങ്കില്‍ വലിയ പ്രയാസമാകും” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“അതല്ല ഇച്ചായാ. ഒരാള്‍ സഹായിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നാല്‍, ഇച്ചായന് പിന്നീട് എപ്പോഴും അത് വേണമെന്ന് തോന്നും. തനിയെ മെല്ലെ എല്ലാം ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ വേഗം തന്നെ സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്ക് എത്താനാകും എന്നാണ് എന്റെ തോന്നല്‍. മാത്രമല്ല, അവന് ഒരു പക്ഷെ ഇതൊക്കെ ചെയ്ത് മടുത്തിട്ടുണ്ടാകും”

“അങ്ങനെ അവന്‍ പറഞ്ഞോ”

“പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷെ..”

“എന്ത് പക്ഷെ? എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്; അല്ലെങ്കില്‍ നീയിതു പറയില്ല എന്നെനിക്കറിയാം. എന്തായാലും നീ തുറന്നു പറ”

ജിന്‍സി ഒരുനിമിഷം ചിന്തിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ പറഞ്ഞ കാരണം മൂലം ഇച്ചായന്‍ അവനെ പറഞ്ഞുവിടില്ല. പക്ഷെ നടന്നത് അതേപടി പറഞ്ഞാല്‍ അത് അവന്റെ ഭാവിയെത്തന്നെ ബാധിച്ചേക്കും. അതുകൊണ്ട് ഇലയ്ക്കും മുള്ളിനും കേടില്ലാത്ത പോലെ വേണം സംഗതി അറിയിക്കേണ്ടത്. അവള്‍ മെല്ലെ തലയണ ചാരി