Chapter Title : ശമനം [Master]

മദാലസയുമായിരിക്കുന്നു. മുപ്പത്തിയഞ്ചു വയസ്സിന്റെ നിറവില്‍, വിളഞ്ഞു തിന്നാന്‍ പാകമായ ഒരു തുടുത്ത പഴം പോലെയാണ് അവളിപ്പോള്‍. പക്ഷെ അനുഭവിക്കാന്‍ ആളില്ല. രാത്രി പലതവണ അവള്‍ വിരലിടുന്നത് അവന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കൈകള്‍ ചലിപ്പിക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളത് കൊണ്ട്, അവള്‍ക്ക് വിരലിട്ടു കൊടുക്കാന്‍ പോലും സാധിക്കുന്നുമില്ല. എന്തിനാണ് അവളിങ്ങനെ തനിക്കുവേണ്ടി സുഖം വെടിയുന്നത്? അവള്‍ സുഖിച്ചാല്‍ തനിക്കെന്താ? തന്നെയുമല്ല, തന്റെ അറിവോടെ ആരെങ്കിലും അവളെ ചെയ്യുന്നത് കാണണം എന്ന് അവനിപ്പോള്‍ തോന്നാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. തനിക്ക് സാധിക്കാത്തത് ആരെങ്കിലും ചെയ്യട്ടെ. പക്ഷെ അത് താനറിഞ്ഞുതന്നെ വേണം. ഇവിടിപ്പോള്‍ അങ്ങനെയൊരു സാധ്യതയാണ് തുറന്നു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. പക്ഷെ ജിന്‍സിക്ക് അതിഷ്ടമല്ല എന്ന് വ്യക്തം. ഇഷ്ടമായിരുന്നു എങ്കില്‍, അവളിത് തന്നോട് പറയില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, തന്ത്രപൂര്‍വ്വം അവള്‍ക്ക് അങ്ങനെയൊരു ഇഷ്ടം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാന്‍ വേണ്ടത് ചെയ്യണം. എന്നിട്ട്, അത് നേരില്‍ കാണണം.

ആ വൈകൃതചിന്ത തന്നില്‍ ചില മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നത് എബി അറിഞ്ഞു. നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് ധരിച്ചിരുന്ന കാമം തന്നിലേക്ക് വീണ്ടും എത്തി നോക്കുന്നു! ലിംഗത്തിലേക്ക് ചെറിയ രക്തയോട്ടം.

“എന്താ ഒന്നും പറയാത്തത്. അവനെ പറഞ്ഞു വിടരുതോ?” ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന എബിയെ തോണ്ടി വിളിച്ച് ജിന്‍സി ചോദിച്ചു.

എബി അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ആ പാവം ചെക്കനെ നീ വെറുതെ തെറ്റിദ്ധരിക്കല്ലേ. അവനങ്ങനെയൊന്നും നിന്നെ നോക്കില്ല. എനിക്കറിയാം അവനെ” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

ജിന്‍സിക്ക് ഉള്ളില്‍ ചിരിപൊട്ടി. അറിയാം കുറെ. എന്റെ പാന്റീസ് അവനെടുത്ത് നക്കുന്നത് ഇച്ചായന്‍ അറിഞ്ഞാല്‍ അതോടെ പൊട്ടും ഈ മനശാസ്ത്ര നിഗമനം; അവള്‍ ഉള്ളില്‍പ്പറഞ്ഞു.

“കള്ളമല്ല ഇച്ചായാ, ഒരു പെണ്ണിന് അറിയില്ലേ അവളെ മറ്റൊരു തരത്തില്‍ ആരെങ്കിലും നോക്കിയാല്‍. ഞാന്‍ പറയാനുള്ളത് പറഞ്ഞു. എനിക്കവനെ ഇപ്പോള്‍ കാണുന്നത് തന്നെ ഇഷ്ടമല്ല”

“എന്തോ എനിക്ക് വിശ്വാസമില്ല. മാത്രമല്ല, അവന്‍ പോയാല്‍ എന്റെ കാര്യം എന്താകും”

“ഹും, ഇച്ചായന് സ്വന്തം കാര്യം മാത്രമേ പ്രശ്നമുള്ളൂ. ഭാര്യയെ ഒരാള്‍ മോശമായി നോക്കിയാലും വേണ്ടില്ല, സ്വന്തം കാര്യം നടക്കണം” ജിന്‍സി പരിഭവം നടിച്ച് മുഖം വീര്‍പ്പിച്ചു.

“ഛെ അങ്ങനെയല്ലടീ. അവനങ്ങനെ നോക്കിയെന്നു നിന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണ ആണെന്നാണ്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്. ഇനി നിനക്ക് അങ്ങനെ ഒരു സംശയം