Chapter Title : ശമനം [Master]
സാധിച്ചിട്ടില്ല. ഇനി..എനിക്കതിനൊക്കെ സാധിക്കുമോ എന്നും കണ്ടുതന്നെ അറിയണം..അവളെ കുറ്റം പറയാനും പറ്റില്ല..”
ഇത്തവണ കിരണിന്റെ ഉള്ളില് എവിടെയോ ആ വാക്കുകള് ചെന്ന് തറച്ചു. അങ്കിള് പറഞ്ഞുവരുന്നത് എന്താണെന്ന് ഇപ്പോഴവന് ചെറുതായി ഊഹിക്കാന് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത്, അവന്റെ രക്തയോട്ടം പൊടുന്നനെ കൂട്ടി.
“കിരണ്, ഞാനിത് നിന്നോട് പറയുന്നത് നിന്നിലുള്ള വിശ്വാസം കൊണ്ടാണ്. ആരോടും നീയിത് പറയരുത്” അവന്റെ പ്രതികരണം നല്കിയ ഉത്സാഹത്തോടെ എബി പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല അങ്കിള്” അവന് പറഞ്ഞു.
“മോനെ, നീ ചെറുപ്പമാണ്. ഒരുപക്ഷെ ഞാന് പറയുന്നത് നിനക്ക് മനസ്സിലാകുമോ എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല. പക്ഷെ നിന്നോടല്ലാതെ വേറെ ആരോടാണ് ഞാനിത് പറയുക. എന്നെ നീ അങ്ങോട്ട് ഒന്നിരുത്ത്”
റോഡരികിലെ ആളൊഴിഞ്ഞ പഴയ ഷെഡ് ചൂണ്ടി എബി പറഞ്ഞു. അവിടെ യാത്രക്കാര്ക്ക് വിശ്രമിക്കാനായി ഒരു ബെഞ്ച് ഇട്ടിരുന്നു. കിരണ് അവനെ അതിലേക്ക് ഇരുത്തിയിട്ട് അവിടെ വശത്തായി ഇട്ടിരുന്ന വലിയ കരിങ്കല് പാളിയിലേക്ക് ഇരുന്നു. റോഡ് വിജനമായിരുന്നു.
“ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടാകാത്തതിന്റെ വിഷമം ജിന്സിക്കുണ്ട്. അതിലേറെ ഇപ്പോള് ഞാനിങ്ങനെ ആയതിലും അവള് പ്രയാസം ഉള്ളില് ഒതുക്കുകയാണ്. നിനക്ക് അറിയുമോ എന്നറിയില്ല; വിവാഹം കഴിഞ്ഞാല് സ്ത്രീകള്ക്ക് അവരുടെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും ഭര്ത്താവ് സാധിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. എന്നാലിപ്പോള് എനിക്ക് ഒന്നിനും കഴിവില്ല. എന്നെങ്കിലും ആ കഴിവ് തിരികെ കിട്ടുമോ എന്നും അറിഞ്ഞുകൂടാ. അതുകൊണ്ടാ എനിക്കീ ഭയം. ജിന്സി, അവള് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് വേറെ ആരെയെങ്കിലും കല്യാണം കഴിക്കുമോ എന്ന പേടി എനിക്കുണ്ട് മോനെ....” കരുതലോടെ എബി പറഞ്ഞു.
കിരണ് നടുങ്ങി. ആ നടുക്കം അവന്റെ അണ്ടിയില് ആണ് പ്രധാനമായും പ്രതിഫലിച്ചത്. അങ്കിള് പറയുന്നത് ആന്റി സുഖത്തിനു വേണ്ടി വേറെ ആരെയെങ്കിലും സ്വന്തമാക്കും എന്നാണ്. അതവന്റെ ഉള്ളില് ഒരു ഇടിമുഴക്കം തന്നെയുണ്ടാക്കി. എങ്കിലും മുഖം നിര്വികാരമാക്കി അവനിങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
“ആന്റി അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല അങ്കിള്. അങ്കിള് വെറുതെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നതാ ഇതൊക്കെ”
എബി ചിരിച്ചു.
“ഞാനവളുടെ ഭര്ത്താവല്ലേ? എന്നും രാത്രി അവള്ക്കൊപ്പം കിടക്കുന്ന എനിക്കറിയില്ലേ അവളുടെ മനസ്സ്. നിന്നോട് പറയുന്നതില് എനിക്ക് ലജ്ജയുണ്ട്. പക്ഷെ പറയാതിരുന്നാല് അതെന്നെ വീര്പ്പുമുട്ടിക്കും. മോനെ..ജിന്സിക്ക് നല്ല ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു
💬 Comments
View all comments