Chapter Title : ശമനം [Master]

പൂര്‍ണ്ണമായി കുതിര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അങ്ങനെ അടുത്ത ദിവസമെത്തി.

“കിരണ്‍, എന്തെങ്കിലും സൂചന കിട്ടിയോ” നടക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍ എബി ചോദിച്ചു.

“ഇല്ലങ്കിള്‍” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“അവളെ സഹായിച്ച് ഒപ്പം കൂടാന്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് നീയവളെ അടുത്തറിയാന്‍ വേണ്ടിയാണ്. ഇന്നലെ അടുക്കളയില്‍ വച്ച് അവളെന്തോ സംസാരിച്ചല്ലോ? എന്തായിരുന്നു അത്?” പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ടതായിരുന്നു എങ്കിലും, കിരണ്‍ അവളുടെ വ്യംഗ്യം മനസ്സിലാക്കിയോ എന്നറിയാനാണ് അവനത് ചോദിച്ചത്.

“തേങ്ങാ പൊതിക്കുന്ന കാര്യമാ ആന്റി പറഞ്ഞത്’ കരുതലോടെ കിരണ്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്ത്?”

“പാര ഒടിഞ്ഞുപോയി. അല്ലേല്‍ ആന്റി തന്നെ അതിന്മേല്‍ പൊതിച്ചേനെ എന്ന്”

എബി അവനെ കാണിക്കാനായി ദീര്‍ഘമായി നിശ്വസിച്ചു. എന്നിട്ടിങ്ങനെ തന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞു:

“അതേ. ആ പാര ഇപ്പോള്‍ ഉപയോഗമില്ലാതായി. അതല്ലേ അവള്‍ നിന്നെക്കൊണ്ട് പൊതിപ്പിച്ചത്”

കിരണ്‍ നടുങ്ങി. പക്ഷെ അവനത് പുറമേ കാണിച്ചില്ല.

“നിന്നെക്കൊണ്ട് പൊതിപ്പിച്ചാലും വേണ്ടില്ല; നാട്ടുകാരെക്കൊണ്ട്‌ പൊതിപ്പിക്കാതിരുന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു..ങ്ഹാ...ഒക്കെ വിധിപോലെയെ വരൂ”

“അങ്കിള്‍ എന്താ ഈ പറേന്നെ” കിരണ്‍ അജ്ഞത നടിച്ച് അവനെ നോക്കി.

ചെക്കന് സംഗതി മനസ്സിലായിട്ടില്ല എന്ന് നിരാശയോടെ എബി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇവന്‍ വെറും പൊട്ടനാണ്‌. തന്റെ ആഗ്രഹം നടക്കാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണെന്ന് അവനു തോന്നി.

“അത് മോനെ, നീ അവള്‍ പറയുന്നതൊക്കെ ചെയ്ത് കൊടുക്കണം. എനിക്ക് ഒന്നും പറ്റാത്തോണ്ടല്ലേ. തേങ്ങ പൊതിച്ചു മാത്രമല്ല, അവള്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നതൊക്കെ നീ ചെയ്തു കൊടുക്കണം. അങ്ങനെ വന്നാല്‍ അവള്‍ വേറെ ആരുടേം പിന്നാലെ പോകില്ല. പറ; അതെങ്കിലും നീ ചെയ്യില്ലേ” എബി ദൈന്യതയോടെ അവനെ നോക്കി.

കിരണ്‍ തലയാട്ടി.

“ഇന്നലെ രാത്രി അവളുടെ കാലില്‍ മസില് കേറി. ഭയങ്കര വേദനയാ. കേറിയാല്‍ രണ്ടു ദിവസം നില്‍ക്കും വേദന. നല്ലപോലെ ഉടച്ചു തിരുമ്മിയാല്‍ മാറും. പക്ഷെ ഞാനെങ്ങനെ തിരുമ്മാനാ. അതിനവള്‍ പിണങ്ങി നടക്കുവാ” തന്ത്രപൂര്‍വ്വം അവന്‍ പറഞ്ഞു.

കിരണിന്റെ സിരകള്‍ തുടിച്ചു. ഞരമ്പുകളിലൂടെ രക്തം ചീറിപ്പായുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.

“ങ്ഹാ..നിന്റെ സഹായം ഉണ്ടെങ്കില്‍ വേഗം തന്നെ എല്ലാം ശരിയാകും. എല്ലാം..” വീണ്ടും എബി ദീര്‍ഘമായി നിശ്വസിച്ചു.

അന്നവര്‍ തിരികെ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ജിന്‍സി പുറത്തേക്ക് ചെന്നില്ല.

“ചെല്ല്. ചെന്നു സഹായിക്ക്” എബി പറഞ്ഞു. കിരണ്‍ തലയാട്ടിയ