Chapter Title : ശമനം [Master]
പാര ഇപ്പോള് ഉപയോഗമില്ലാതായി. അതല്ലേ അവള് നിന്നെക്കൊണ്ട് പൊതിപ്പിച്ചത്”
കിരണ് നടുങ്ങി. പക്ഷെ അവനത് പുറമേ കാണിച്ചില്ല.
“നിന്നെക്കൊണ്ട് പൊതിപ്പിച്ചാലും വേണ്ടില്ല; നാട്ടുകാരെക്കൊണ്ട് പൊതിപ്പിക്കാതിരുന്നാല് മതിയായിരുന്നു..ങ്ഹാ...ഒക്കെ വിധിപോലെയെ വരൂ”
“അങ്കിള് എന്താ ഈ പറേന്നെ” കിരണ് അജ്ഞത നടിച്ച് അവനെ നോക്കി.
ചെക്കന് സംഗതി മനസ്സിലായിട്ടില്ല എന്ന് നിരാശയോടെ എബി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇവന് വെറും പൊട്ടനാണ്. തന്റെ ആഗ്രഹം നടക്കാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണെന്ന് അവനു തോന്നി.
“അത് മോനെ, നീ അവള് പറയുന്നതൊക്കെ ചെയ്ത് കൊടുക്കണം. എനിക്ക് ഒന്നും പറ്റാത്തോണ്ടല്ലേ. തേങ്ങ പൊതിച്ചു മാത്രമല്ല, അവള് ആവശ്യപ്പെടുന്നതൊക്കെ നീ ചെയ്തു കൊടുക്കണം. അങ്ങനെ വന്നാല് അവള് വേറെ ആരുടേം പിന്നാലെ പോകില്ല. പറ; അതെങ്കിലും നീ ചെയ്യില്ലേ” എബി ദൈന്യതയോടെ അവനെ നോക്കി.
കിരണ് തലയാട്ടി.
“ഇന്നലെ രാത്രി അവളുടെ കാലില് മസില് കേറി. ഭയങ്കര വേദനയാ. കേറിയാല് രണ്ടു ദിവസം നില്ക്കും വേദന. നല്ലപോലെ ഉടച്ചു തിരുമ്മിയാല് മാറും. പക്ഷെ ഞാനെങ്ങനെ തിരുമ്മാനാ. അതിനവള് പിണങ്ങി നടക്കുവാ” തന്ത്രപൂര്വ്വം അവന് പറഞ്ഞു.
കിരണിന്റെ സിരകള് തുടിച്ചു. ഞരമ്പുകളിലൂടെ രക്തം ചീറിപ്പായുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.
“ങ്ഹാ..നിന്റെ സഹായം ഉണ്ടെങ്കില് വേഗം തന്നെ എല്ലാം ശരിയാകും. എല്ലാം..” വീണ്ടും എബി ദീര്ഘമായി നിശ്വസിച്ചു.
അന്നവര് തിരികെ ചെല്ലുമ്പോള് ജിന്സി പുറത്തേക്ക് ചെന്നില്ല.
“ചെല്ല്. ചെന്നു സഹായിക്ക്” എബി പറഞ്ഞു. കിരണ് തലയാട്ടിയ ശേഷം ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.
അടുക്കള വാതില്ക്കല് എത്തിയ കിരണ് ഒരുനിമിഷം സ്തംഭിച്ച് നിന്നുപോയി. കഷ്ടിച്ച് മുട്ടുവരെ ഇറക്കമുള്ള പാവാടയും, കൈയില്ലാത്ത ടീഷര്ട്ടും ധരിച്ച് പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്ന്
💬 Comments
View all comments