Chapter Title : ഷംനത്തയുടെ മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ [ഒലിവർ]

അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോഴേക്കും ഷംന തളർന്നിരുന്നു. അവൾ കിതപ്പുകളോടെ കമിഴ്ന്നുകിടന്നു. തളർന്നങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോഴേക്കും കണ്ണിൽ വല്ലാത്തൊരു ഇരുട്ട് കയറിയിരുന്നു. നടന്നതിനെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാനുള്ള മാനസീകാവസ്ഥയിൽപോലും അവൾ എത്തിയിരുന്നില്ല. ആദ്യമൊന്ന് കിടക്കണം. അവൻ ചെയ്ത അക്രമത്തിന്റെ ക്ഷീണം മാറ്റണം. അതിന് ഷഹനാസ് പോവുന്നതും കാത്ത് വാടിയ ചേമ്പിൻതണ്ട് പോലെ അവൾ സ്ലാബിൽ മുഖംപൊത്തി കുനിഞ്ഞുകിടന്നു. എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഏങ്ങലടിയും തുടങ്ങി. എന്നാൽ അവളുണ്ടോ അറിയുന്നു ഷഹനാസിന് ഒന്നുമായിട്ടില്ലെന്ന്! തന്റെ ഇടുപ്പിൽ ഒരിക്കൽകൂടി അവന്റെ പിടി മുറുകിയതറിഞ്ഞ് ഷംനയൊന്ന് സംശയിച്ചു. തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പൊടുന്നനെ അവന്റെ കനത്ത കുണ്ണ പിന്നിലൂടെ തന്റെ തുടകൾക്കിടയിൽ മുട്ടിയതും അവൾക്ക് കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി. പടച്ചോനേ… ചെക്കനിത് നിർത്താനുള്ള ഭാവമില്ലല്ലൊ. അവൻ ഉള്ളിൽ വച്ചടിക്കാൻ പോവാണെന്ന് തോന്നുന്നു. റബ്ബേ… ഇനി അതുംകൂടിയേ ഇനി ചെയ്യാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അതും ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ താനും അവന്റെ ബീവിയാവില്ലേ. മോളോട് ചെയ്യുന്ന ചതിയല്ലേ അത്. “ മതി മാറ്… നിർത്ത്…” അവൾ കുതറിമാറാൻ ശ്രമിച്ചു. “ അത് ശരി! സ്വന്തം കാര്യം കഴിഞ്ഞപ്പൊ!” അവൻ വികൃതമായി ചിരിച്ചു. “ ഇതുപോലൊരു ഉരുപ്പടിയെ കീട്ടിട്ട് ഊക്കാനുള്ള തക്കം പാഴാക്കുകയോ! ഒരിക്കലുമില്ല മുത്തേ” ഇത്തയുടെ കൊഴുത്ത ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചുഞെരിച്ച് ഷഹനാസ് പുലമ്പി. “ വിട് ഷഹനാസെ… പടച്ചോന് നെരക്കാത്തതാ ഇത്… ഈയ്യ് ഇനിയെങ്കിലുമൊന്ന് പോ…” ഷംന കെഞ്ചി. അതിനേ അവൾക്ക് ആകുമായിരുന്നുള്ളു. അതല്ലാതെ അവനെപ്പോലൊരു മല്ലനോട് അവളെന്ത് ചെയ്യാൻ.

“ മിണ്ടാതിരിയിത്താ…. ഇതുപോലൊരു വരിക്കപ്പൂറ് ഒതുക്കത്തില് കിട്ടിയിട്ട് വെറുതെ വിട്ടലാ ഓൻ ചോദിക്ക…” ഷഹനാസ് അവളുടെ പൂറിൽ തുപ്പല് തേക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു. “ എന്തായാലും ഞാൻ ഇത്തേനെ പണ്ണും.