Chapter Title : ഷംനത്തയുടെ മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ [ഒലിവർ]

കൊണ്ട് തുടുത്ത കവിളിൽ മുത്തംവച്ചു. “ എന്റെ പൊന്നിത്ത സമ്മതിച്ചല്ലൊ… എത്ര നാളത്തെ പൂതിയാരുന്നെന്ന് അറിയോ… ഇത്തയെ കണ്ടപ്പൊ മുതലേയെനിക്ക്…” വികാരവേശത്തോടെ അവൻ ആനന്ദം പങ്കുവച്ചു. ഷംനയ്ക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരുപോലെ വന്നു. സ്വന്തം ഉമ്മയെപോലെ കാണേണ്ടവളെ ബലം പ്രയോഗിച്ച് പണ്ണിയതും പോരാഞ്ഞിട്ട് അത് താൻകൂടി സമ്മതിച്ചിട്ടാണെന്ന് പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. അവനെ പോലൊരു കരുത്തന്റെ പണ്ണാൻ നിന്നുകൊടുക്കുകയല്ലാതെ മറ്റു വഴിയില്ലായിരുന്നെല്ലൊ തനിക്ക്. ഇന്നേവരെ മറ്റൊരു പുരുഷനും കാഴ്ച വയ്ക്കാതെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന പരിശുദ്ധിയെ ഈഹിമാറ് കവർന്നെടുത്തിരിക്കുന്നു. ഇനി തന്നെ എന്തിനുകൊള്ളാം! ഒക്കെയറിഞ്ഞാൽ ഇക്ക തന്നെ എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കും? അവൾക്ക് കരച്ചിൽ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇക്ക മാത്രമല്ല തന്റെ സ്വന്തം മോളും ചതിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിന് തന്റെ ആണിനെ മയക്കുന്ന മാദകത്വവുമൊരു കാരണമായതിന് ഷംന തന്നെത്തന്നെ വെറുത്തു. സുറുമയെഴുതിയ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് അടർന്നു വീഴാനൊരുങ്ങിയ കണ്ണീമുത്തുകളെ പിടിച്ചുനിർത്താൻ അവൾ പാടുപെടുന്നതിനിടയിൽ ഷഹനാസ് വീണ്ടുമൊരു ചോദ്യമെറിഞ്ഞു. “ ഇത്താ…എനിക്ക് പതിനൊന്നുമണിക്ക് പോയാ മതി. ഇനിയും സമയമുണ്ട്. ഒന്നുകൂടി ആയാലോ…” അവളുടെ മൃദുലമായ ഇളംകറുപ്പ് നാഭിയിൽ തഴുകി അവൻ കിന്നാരത്തോടെ ചോദിച്ചു. അതുകേട്ടതോടെ ഷംനയ്ക്ക് സർവ്വ നിയന്ത്രണവും നഷ്ടമായി. സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് അവൾ ഷഹനാസിന്റെ കരണത്തടിച്ചു. അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ അടിയിൽ അവന്റെ മുഖം തിരിഞ്ഞുപോയി. ഷംനയുടെ അതുവരെയില്ലാത്ത അസാമാന്യശക്തിയിൽ ഷഹനാസ് അമ്പരന്നുനിൽക്കവേ അവൾ വാ പൊത്തി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മുറിയിലേക്കോടി. വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ച് ഷംന കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. മുഖം പൊത്തിക്കിടന്ന് അവൾ എങ്ങലടിച്ചു. കുറ്റബോധവും നാണക്കേടും ഷംനയുടെ മനസ്സിനെ മഥിച്ചു. ഒന്ന് മനസ്സുവച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ചെയ്തപോലെ അവനിട്ട് ഒന്ന് പൊട്ടിച്ച് സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് തള്ളിമാറ്റി തനിക്ക് ഓടാവുന്നേ ഉള്ളായിരുന്നുള്ളു. പക്ഷേ എന്താണ്