Chapter Title : ഷംനത്തയുടെ മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ [ഒലിവർ]

വായിൽ വച്ച ഓരോ വെടിയിലും അവൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് ആ തുടുത്ത മുഖത്ത് അരക്കെട്ടമർത്തിനിന്നു. സഞ്ചിയിലുള്ളത് ഒഴിച്ചുകൊടുത്തിട്ട് ഷഹനാസ് കുണ്ണയൂരിയെടുത്തു. ആ നില്പിൽ കണ്ണുകളുയർത്തി അവനെയൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഷംന പിന്നെ വാ പൊത്തിക്കൊണ്ട് എണ്ണീറ്റ് ഒറ്റയോട്ടമായിരുന്നു. സിങ്കിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് അവൾ ഓക്കാനിച്ചു. കുറെ തൊണ്ടയിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. എന്നിട്ടും നാവ് മുങ്ങുവോളം ഹിമാറിന്റെ കട്ടിപ്പാല് വായിൽ ബാക്കി! എന്തൊരു ഒഴുക്കാ ശെയ്ത്താൻ ഒഴുക്കിയെ.. മോളുടെ പൂറ്റിലൊഴുകിയിട്ട് അരദിവസം പോലുമായില്ലല്ലൊ. ഇതെന്താ ജ്യൂസ് അടിക്കുന്ന മെഷീനോ! അവന്റെ കുണ്ണയിലുണ്ടായിരുന്നതൊന്നും ഉള്ളിലിരിക്കാതെ ആവുന്നത്ര അവൾ കാർക്കിച്ചുകളഞ്ഞു. പിന്നെ പർദ്ദയെടുത്ത് ഇടാനൊരുങ്ങി. പെട്ടെന്ന് ഷഹനാസ് പർദ്ദയിൽ പിടിച്ചുതടഞ്ഞു. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. “ അതിടാൻ വരട്ടെ… ഇത്തയ്ക്കൊന്നും ആയില്ലല്ലൊ… വാ… അതൂടെ കഴിഞ്ഞിട്ടിടാം” പടച്ച റബ്ബേ! ഇവൻ തനിക്ക് വെള്ളം വരുത്തിത്തരാമെന്നും പറഞ്ഞ് ക്ഷണിക്കയാണ്. ഇത്രേം ചെയ്തത് പോരാ. ഇനി അതിന്റെ കുറവൂടേയുള്ളു. “ ബേണ്ട… എനിക്ക് ബേണ്ട…” ഷംന പർദ്ദ പിടിച്ചുവാങ്ങാനാഞ്ഞു. എന്നാൽ ഷഹനാസ് അതിനുമുമ്പേ അത് കൈക്കലാക്കി മുകളിലെ സ്ലാബിൽ ഷംനയ്ക്ക് എത്താത്തിടത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു. പിന്നെയാ കൊഴുത്ത പെണ്ണിനെ പുണർന്നുപിടിച്ചു. വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. അവളുടെ മാംസളത അവന്റെ ഉറച്ച നെഞ്ചിലമർന്ന് വീണ്ടും ഞെരിഞ്ഞുടഞ്ഞു. പൂ പോലെ അവനവളെ പൊക്കിയെടുത്ത് സ്ലാബിലിരുത്തി. പിന്നെ ബലമായി മലർത്തിക്കിടത്തി. മുമ്പേതന്നെ ഊരാൻ മറന്ന അവളുടെ ഷെഡ്ഡിയൂരിക്കളഞ്ഞു. നൂൽബന്ധമെന്ന് പറയാൻ ആകെയുണ്ടായിരുന്നത് അരയിൽ നിന്നുതിർന്ന് കൊഴുത്തുരുണ്ട തുടകൾ വഴി ഊർന്നുപോവുമ്പോഴും അതിന്റെ വള്ളിയിൽ കൈയ്യെത്തി പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് ഷംന കരയുന്നമാതിരി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. “ ബേണ്ട ഷഹനാസേ… നിക്ക് ആയതാ… ഇനി ബേണ്ട…” “ അയൊന്നും പറഞ്ഞാ പറ്റൂല്ല… എനിക്കിത്തായെ