Chapter Title : ഷംനത്തയുടെ മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ [ഒലിവർ]

അവന്റെ ശുക്ലഗുണ്ടുകളെ കൊഴുത്ത അണിവയറിൽ ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ ഷംന പിടഞ്ഞു. കുണ്ണയിൽ നിന്നൂറിവീഴാൻ മടിച്ചുനിന്ന അവസാനതുള്ളിയേയും ഒന്നൂടെ കുണ്ണ പിടിച്ചുകുലുക്കി തന്റെ വടയിൽ തേച്ചു പിടിപ്പിക്കുന്നത് ഷംന നിസംഗമായി നോക്കിനിന്നു. എതിർത്തില്ല. ഇനി എതിർത്തിട്ടും എന്ത് കാര്യം? നന്നായി ഒന്ന് കുളിക്കുക.. അത്രതന്നെ. “ എന്റെ പൊന്നിത്താ… എന്റെ മുത്ത് സമ്മതിച്ചല്ലൊ… ചക്കരയുമ്മ!” ഷഹനാസ് കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് വയറിൽ തന്റെ കുണ്ണപ്പാല് വീഴാത്ത ഭാഗത്ത് മുത്തി. പിന്നെ കൈലി തപ്പിയെടുത്ത് ഉടുത്തു. നിർവൃതി നേടിയ സന്തോഷത്തിൽ അവൻ അടിയിലൂടെ കൈയിട്ട് ഇത്തയുടെ കൂതിക്കുഴിയിലൊന്ന് തൊട്ടു! ച്ഛെ! ഷംന മുഖം തിരിച്ചുകളഞ്ഞു. ഷഹനാസ് ഊറിച്ചിരിച്ചു.

“ ഇങ്ങനെ അറയ്ക്കാതിത്താ… ഇപ്പഴേ ഇങ്ങനാണേൽ നാളെ കൂതീൽ കേറ്റുമ്പൊ ഇത്ത ജീവനും കൊണ്ടോടുമല്ലൊ!” അതും പറഞ്ഞ് അവൻ ഇളകിച്ചിരിച്ചു. “ ഷഹനാസേ… ഇയ്യീ….!” ഷംനത്തയുടെ കരയുന്ന മാതിരിയുള്ള വിളിയ്ക്ക് പുല്ലുവില കൊടുത്ത് അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കുളിക്കാൻ കേറി. അല്പം കഴിഞ്ഞ് അവൻ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോഴും ഷംന നൂൽബന്ധമില്ലാതെ അതേ കിടപ്പ് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ഇടുപ്പിന് പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് പാറിക്കിടന്ന മുടിയും വാരിപ്പിടിച്ച് ആ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തിയൊരു മുത്തം കൊടുത്തു. ഒപ്പം അവന്റെ കൈവിരലുകൾ ഇത്തയുടെ മുഴുത്ത ചന്തികളിൽ ഒന്ന് തബല വായിച്ചു. ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചീമ്പുന്നയാ അനുഭവത്തിൽ മരുമോന് അടിമയായി ആ അമ്മായിയമ്മ നിന്നു. ‘ഹ്ഹാ!’ തബല വായിച്ചിരുന്ന വിരലുകളിലൊന്ന് പെട്ടെന്ന് തന്റെ കൂതിയിലേക്ക് അവർ കുത്തിക്കേറ്റിയപ്പോൾ ഷംന പുളഞ്ഞുപോയി. വിറയ്ക്കുന്ന അവളുടെ ചെവിയിൽ ചുണ്ടെത്തിച്ച് അവൻ മുരണ്ടു. “അപ്പൊ മറക്കണ്ട… നാളെ നമ്മക്ക് കൂതിയിലടിക്കണം. കുറച്ച് നല്ലെണ്ണ എടുത്ത് വച്ചോ.. ഒഴിച്ചടിക്കാം...” അവൻ അമ്മായിയമ്മയുടെ കവിളിൽ മുത്തംവച്ച് ഇറങ്ങിപ്പോയി. നാളത്തോടെ തന്റെ മൂലം പൂരാടമാവുമെന്ന് ഓർത്ത് ഷംന ചങ്കിടിപ്പോടെ നിന്നു.