Chapter Title : ഷംനത്തയുടെ മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ [ഒലിവർ]

ഷഹനാസ് ഉറിഞ്ചിക്കുടിച്ചു. അകം ആർത്തിപിടിച്ച് നക്കിത്തുടച്ചു. “ ഹ്!” ഷംന കണ്ണുകൾ ഇറുകെ പൂട്ടി. തലയിട്ടുരുട്ടി. ഷഹനാസിന്റെ നാവും ചുണ്ടും വിടർന്നുനിന്ന അവളുടെ പനിനീർക്കന്തിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും അവൾ ഈ ലോകത്തല്ലായിരുന്നു. മരുമകൻ അടിയിൽനിന്നും തെളിച്ചുതരുന്ന തേരിൽ പറപറക്കുകയായിരുന്നു. കന്തിനെ ചുണ്ടിലെടുത്ത് ഇറുക്കി അവൻ ഊറിവന്ന രസം കുടിച്ചപ്പോൾ സ്ലാബിൽ കിടന്ന് അവൾ കാലിട്ടടിച്ചു. വികാരത്തീയിൽ കിടന്നുരുകി. എന്ത് വേണമെന്നറിയാതെ കൊഴുത്ത തുടകൾ അകത്തുകയോ ഇറുക്കുകയോ… എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തു. വേണമെന്ന് വച്ചിട്ടായിരുന്നില്ല ഇതൊന്നും. ഷഹനാസ് കന്തേൽതന്നെ ചുണ്ടും നാവുമിട്ട് പെരുമാറി അവളെ സുരതസുഖത്തിന്റെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തുകയായിരുന്നു. അവളുടെ തൊണ്ടയിൽനിന്നുള്ള മുരൾച്ച ഉച്ചത്തിലായപ്പോൾ അവൻ നക്കൽ നിർത്തി. ഇത്തയുടെ പൂറിടുക്കിൽനിന്ന് മുഖമെടുത്ത് അവരുടെ സമൃദ്ധമായ അരയിടത്തിൽ കൊതിക്കണ്ണിഴച്ചു. പിന്നെയാ കണ്ണുകളിലേക്കും. പേടിയും കാമവും കലർന്ന കരിമിഴികൾ. ഇനിയെന്തെന്ന ആശങ്ക ആ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചു. അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇത്തയുടെ കുണ്ടിക്കുടങ്ങൾക്ക് താഴെയുള്ള പിൻതുടകളിൽ കൈ കടത്തി. ആ തുടത്തൂണുകളിൽ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് അവിടം മേലേക്കുയർത്തി. ഷംന കിടന്ന കിടപ്പിൽ അട്ടപോലെ മേലേക്ക് ചുരുണ്ടു. സ്വന്തം കണ്ണങ്കാലുകൾ അവളുടെതന്നെ മുഖത്തിനു നേരെ വന്നു! യോഗാസനം ചെയ്യുന്നമാതിരി ഇത്തയുടെ പറക്കുണ്ടി മേലേക്ക് ഉരുണ്ടുതള്ളിയപ്പോൾ ഷഹനാസ് പൂറും കൊതവും ഒരുമിച്ചുകണ്ടു! മുകളിലേക്ക് വലിഞ്ഞുയർന്ന ചന്തിയിടുക്കിൽ അവൻ കൊതിയോടെ നോക്കിനിന്നു. സർക്കസ്സുകാരിയെപോലെ വളച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന ഇത്തയുടെ തുടയിടുക്കിൽ മുകളിൽ വലിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കരിയിതളും പൂർച്ചാലും. അതിന് ഒരിഞ്ച് താഴെ കൊതച്ചാലിൽ അകത്തേക്ക് ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്ന കൂതിമൊട്ട്. ഫർസാനയുടെ കൂതിമൊട്ട് മാത്രമേ കറുത്തിട്ടുള്ളു. എന്നാൽ ഇത്ത ഇത്തിരി ഇരുണ്ടതായതുകൊണ്ട് മൊട്ടിനു ചുറ്റും വട്ടത്തിൽ കറുപ്പ് പടർന്നിട്ടുണ്ട്. കറുത്ത ചന്തിക്ക് അല്ലേലും ഇതാണ് ചേരുക. ലക്ഷണം