Chapter Title : ഷംനത്തയുടെ മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ [ഒലിവർ]
കണ്ണ് കൂടുതൽ തിളങ്ങി!
ഹോ... എന്തൊരപാര കുണ്ടി! തിരിഞ്ഞുനടക്കുമ്പോൾ ആ ചുവന്ന സാരിയില് കൊഴുത്തുവിരിഞ്ഞ ചന്തികള് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും തുളുമ്പിത്തുളുമ്പുന്നതു കണ്ട് അവന്റെ തൊണ്ടയിൽ വെള്ളമിറങ്ങി. അവരുടെ കുണ്ടികളുടെ ഓരോ ആട്ടത്തിലും ഭംഗിയോടെ വിരിയുന്ന ചുഴിയെ അവന് ദാഹത്തോടെ നോക്കി. ആ കൊഴുത്ത ഇത്തച്ചന്തികളുടെ താളഭംഗി സിരകളില് പടര്ന്നുകയറി. ഇത്തയുടെ നഗ്നത മനക്കണ്ണാൽ മെനഞ്ഞു.
ഷംന തിരഞ്ഞുനോക്കി. തന്റെ പിന്നഴിനെ കണ്ണെടുക്കാതെ വലിച്ചുകുടിക്കുന്ന ഭാവിമരുമകന്റെ കൊതിക്കണ്ണുകൾ കണ്ട് മുഖം പിന്നെയും തുടുത്തു. കനത്ത മാറിടം ഉയര്ന്നുതാണു. അതവനെ കൂടുതല് വെറളി പിടിപ്പിച്ചു. ഈ നിക്കാഹ് നടന്നാൽ കൈവരാവുന്ന ഭാഗ്യത്തെപ്പറ്റി ആലോചിച്ച് കോരിത്തരിച്ചു. മോള് തുണിയഴിച്ചു തന്നേ പറ്റു. ഭര്ത്താവാണ് താന്. പക്ഷേ അമ്മ?? അവര് അതിന് തയ്യാറാവുമോ? ഇല്ലെങ്കിലും പുല്ലാ... ഇത്രേം നല്ലൊരു മലച്ചരക്കിനെ ഇത്രേമടുത്ത് കിട്ടിയിട്ട് കൈവിട്ടു കളയാനോ?! അതില്ല. ഈ ഒന്നുമറിയാത്ത
വെള്ളക്കിടാവിന്റെ കൂടെ അതിനെ പെറ്റ തള്ളയേയും മതിവരുവോളം പണ്ണി മരിക്കണം. അതിപ്പൊ പ്രലോഭിപ്പിച്ചാണേല് അങ്ങനെ... ഇനി അതല്ല ബലം പ്രയോഗിച്ചാണേല് അങ്ങനെ. തുച്ഛമായ സ്ത്രീധനതുകയ്ക്ക് നിക്കാഹിന് ഉറപ്പിച്ച് അവൻ മടങ്ങിയത് രണ്ടു ചരക്കുകളെ ഒരേ ചക്കിൽ കെട്ടി പൂശാനുറപ്പിച്ചായിരുന്നു. ഇളംമ്പുല്ലു തിന്നുന്ന വെളുത്ത കിടാവിനെയും അതിന്റെ കറവ മുറ്റിയ കറുത്തുകൊഴുത്ത തള്ളപ്പശുവിനെയും.
*****
നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞുള്ള അടുത്ത ആഴ്ച. ആ ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം അടുക്കളയില് നിന്നും ഫര്ഹാനയുടെ അടക്കിയ ഞരക്കം കേട്ടാണ് ഷംന ഉച്ചയുറക്കത്തില്നിന്ന് ഉണർന്നത്. മോള് എവിടെയേലും വീണുകിടന്ന് കരയുവാണോ?! നെഞ്ചത്ത് കൈവച്ച് അവള് അടുക്കളയിലേക്ക് കുതിച്ചു. അടുക്കളവാതിക്കൽ എത്തിനോക്കി. സ്വന്തം കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല അവൾക്ക്.
പിറന്നപടി നിന്ന് തേങ്ങുകയാണ് അരുമ
💬 Comments
View all comments