Chapter Title : ഷംനത്തയുടെ മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ [ഒലിവർ]

ഇറുക്കവും വഴുവഴുപ്പും. ഇത്തയ്ക്കും കടി കൂടിയിരിക്കുന്നു. അമ്പടി കള്ളി! എന്നിട്ടും ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ... ആ ഇളംകറുപ്പ് സ്പോഞ്ചുമുലകളിൽ സ്വന്തം കാൽമുട്ടുകളമർന്ന് തനിക്ക് മലർന്നുകിടക്കുന്ന ഇത്തയുടെ പിൻതുടകളിൽ അവൻ പിന്നെയും കൈയമർത്തി. ഒന്നുകൂടി അവരിലേക്ക് അമർന്നു. നനഞ്ഞുകുഴഞ്ഞ ഇത്തയുടെ പൂറിൽ കുണ്ണ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അഗാധതകളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു. “ഹഹ്…” കിന്നിരിപ്പൂറ് അവനെ ഞെക്കിപ്പിഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവനറിയാതെ കുറുകി. അത്രയ്ക്കായിരുന്നു അവിടെനിന്നും കിട്ടിയ സുഖം. “ ഹ്.. എന്തൊരു സുഖാ എന്റിത്താ… ഇത്തായ്ക്ക് തോന്നുന്നില്ലേ?” അവൻ കുണ്ണയനക്കാതെ ചോദിച്ചു.

ഷംന ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഉത്തരം ഓന് അറിയാമായിരിക്കുമല്ലൊ. പൂർത്തടമാകെ നനഞ്ഞ് തന്റെ വഴുവഴുപ്പ് അവന്റെ അരക്കൂടിലും പറ്റിയിരിക്കുന്നു. അതറിഞ്ഞിട്ടാ പഹയൻ ഈ ചോദിക്കുന്നത്. ഹൗ! ഷഹനാസ് അവന്റെ ഭാരം അവളുടെ തുടയിലും ചന്തിയിലും ആഴ്ത്തിയപ്പോൾ അടിയിൽ കിടന്ന് ഷംന ചക്രശ്വാസം വലിച്ചു. ഈ കേറ്റലിൽ ഓന്റെ കുണ്ണ പൂറിന്റെ അടിത്തട്ടുവരെ മുട്ടിയിരിക്കുന്നു. അവൻ മെല്ലെ പൊങ്ങി താഴ്ന്നു. എണ്ണയിട്ട പോലെ ഒലിച്ചുനിന്ന ആ പൂറിലേക്ക് പൂണ്ടിറങ്ങി. “ പറയിത്താ… സുഖോണ്ടോ?... നിർത്തണോ?” പിൻതുടകളിൽ കൈയമർത്തി കരിമ്പൂറിലേക്ക് അര തള്ളി അവൻ ചോദിച്ചു. ഉമ്മാ!. ഉടലിലെ ഓരോ രോമകൂപവും എന്താ വേണ്ടെ? തുടയിടുക്കിൽ വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പ് പടരുന്നു. വെറുതെ പണ്ണുകയല്ല ഇവൻ. പെണ്ണിനെ അറിഞ്ഞ്… പൂറിനെ അറിഞ്ഞ് പണ്ണുന്നു. ഇക്കാടെ അടുത്തുനിന്നും ഒരിക്കലും കിട്ടാത്ത സുഖം തന്റെ 13 ഈ ചെക്കൻ തരുന്നു, അതും താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടല്ല. ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അണുവും ഷഹനാസിന്റെ പൊങ്ങിത്താഴലിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആണൊരുത്തന്റെ കരുത്തിനായി ദാഹിക്കുന്നു. ആ സുഖം വേണ്ടാന്ന് തറപ്പിച്ച് പറയണോ? അതോ കുറച്ചവൻ അടിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞാ മതിയോ..