Chapter Title : ഷംനത്തയുടെ മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ [ഒലിവർ]

മുഖം തിരിച്ചുകളഞ്ഞു. ഷഹനാസ് ഊറിച്ചിരിച്ചു.

“ ഇങ്ങനെ അറയ്ക്കാതിത്താ… ഇപ്പഴേ ഇങ്ങനാണേൽ നാളെ കൂതീൽ കേറ്റുമ്പൊ ഇത്ത ജീവനും കൊണ്ടോടുമല്ലൊ!” അതും പറഞ്ഞ് അവൻ ഇളകിച്ചിരിച്ചു. “ ഷഹനാസേ… ഇയ്യീ….!” ഷംനത്തയുടെ കരയുന്ന മാതിരിയുള്ള വിളിയ്ക്ക് പുല്ലുവില കൊടുത്ത് അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കുളിക്കാൻ കേറി. അല്പം കഴിഞ്ഞ് അവൻ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോഴും ഷംന നൂൽബന്ധമില്ലാതെ അതേ കിടപ്പ് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ഇടുപ്പിന് പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് പാറിക്കിടന്ന മുടിയും വാരിപ്പിടിച്ച് ആ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തിയൊരു മുത്തം കൊടുത്തു. ഒപ്പം അവന്റെ കൈവിരലുകൾ ഇത്തയുടെ മുഴുത്ത ചന്തികളിൽ ഒന്ന് തബല വായിച്ചു. ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചീമ്പുന്നയാ അനുഭവത്തിൽ മരുമോന് അടിമയായി ആ അമ്മായിയമ്മ നിന്നു. ‘ഹ്ഹാ!’ തബല വായിച്ചിരുന്ന വിരലുകളിലൊന്ന് പെട്ടെന്ന് തന്റെ കൂതിയിലേക്ക് അവർ കുത്തിക്കേറ്റിയപ്പോൾ ഷംന പുളഞ്ഞുപോയി. വിറയ്ക്കുന്ന അവളുടെ ചെവിയിൽ ചുണ്ടെത്തിച്ച് അവൻ മുരണ്ടു. “അപ്പൊ മറക്കണ്ട… നാളെ നമ്മക്ക് കൂതിയിലടിക്കണം. കുറച്ച് നല്ലെണ്ണ എടുത്ത് വച്ചോ.. ഒഴിച്ചടിക്കാം...” അവൻ അമ്മായിയമ്മയുടെ കവിളിൽ മുത്തംവച്ച് ഇറങ്ങിപ്പോയി. നാളത്തോടെ തന്റെ മൂലം പൂരാടമാവുമെന്ന് ഓർത്ത് ഷംന ചങ്കിടിപ്പോടെ നിന്നു.